III SA/Wr 793/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2023 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Fundacji S. w S. na czynność Wójta Gminy D. w przedmiocie wstrzymania wypłaty dotacji za czerwiec 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.

Fundacja "S." w S. ( dalej: skarżąca, Fundacja) pismem z 29 lipca 2022 r. wniosła skargę na czynność Wójta Gminy D. (dalej: organ dotujący, organ, Wójt) polegającą na wstrzymaniu wypłaty na rzecz skarżącej dotacji oświatowej za czerwiec 2022 r. w części dotyczącej oddziału przedszkolnego. W skardze strona skarżąca zarzuciła Wójtowi naruszenie art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2029 ze zm.) i wniosła o: 1) uznanie bezskuteczności czynności polegającej na braku przekazania należnej dotacji oświatowej oraz uznanie obowiązku wypłaty tej dotacji przez organ; 2) zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Fundacja podkreśliła, że Wójt przekazał w czerwcu 2022 r. jedynie dotację na uczniów szkoły podstawowej. Dotacja za czerwiec 2022 r. (szkoła) wpłynęła na rachunek bankowy Szkoły w dniu 30 czerwca 2022 r. i to w tym dniu Fundacja dowiedziała się, że kwota dotacji na uczniów oddziału przedszkolnego za czerwiec 2022 r. nie została jej przekazana. Fundacja dodała, że termin na wniesienie skargi upływał 29 lipca 2022 r. Z prezentaty umieszczonej na skardze oraz z oświadczenia Wójta Gminy D. z 2 listopada 2022 r. wynika, że skarga została złożona bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 29 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Tytułem wstępu zaznaczyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Złożona w sprawie skarga dotyczy w istocie czynności nieprzekazania dotacji oświatowej dla przedszkola, która przez Wójta została określona jako wstrzymanie wypłaty dotacji. W orzecznictwie sądów administracyjnych reprezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym wypłata dotacji stanowi wyłącznie czynność techniczną przekazania fizycznego środków finansowych, o której mowa w art. 34 ust. 1 u.f.z.o., która nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ przepis ten nie został wymieniony w art. 47 u.f.z.o. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie przychyla się do tego stanowiska, podziela natomiast stanowisko zaprezentowane m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2021 r. (sygn. akt I GSK 1713/20) i w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 listopada 2020 r. (sygn. akt I SA/Rz 406/20). W orzeczeniach tych Sądy wskazały, że za akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18 - 19). Ratio legis uregulowania prawnego rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub postanowień, będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., związane jest z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej oraz potrzebą zapewnienia im gwarancji procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy (zob. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska (red. T. Woś), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 5, Warszawa 2012, s. 69-70). Czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 47 u.f.z.o., to wszelkie czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji. Brzmienie powołanego przepisu wskazuje bowiem, że zwroty "o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a" odnoszą się do określonych organów dotujących i rodzajów dotacji, a nie do rodzajów czynności. Z treści art. 47 u.f.z.o. nie wynika zatem żadne ograniczenie co do kategorii czynności, które podlegają tej regulacji. W konsekwencji nie można uznać, że wypłata dotacji jest wyłącznie czynnością techniczną przekazania środków finansowych, bowiem stanowi ona finalny rezultat ustalenia wysokości dotacji dla konkretnego podmiotu, dokonanego na podstawie konkretnych regulacji prawnych, do stosowania których uprawniony jest organ administracji. Wobec powyższego, Sąd uznał, że czynność nieprzekazania dotacji podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W sprawie spór dotyczył dotacji, jaka powinna być wypłacona za czerwiec 2022 r. W skardze strona skarżąca podała, że dotacja za czerwiec 2022 r. wpłynęła na jej rachunek w dniu 30 czerwca 2022 r. i w tym dniu Fundacja dowiedziała się, że miesięczna kwota dotacji na uczniów oddziału przedszkolnego za czerwiec 2022 r. nie została jej przekazana. Wynika to także z potwierdzenia wykonania operacji bankowej (k.59). W konsekwencji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 sierpnia 2022 r. – poniedziałek (dzień 30 lipca 2022 r. wypadał w sobotę). Skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 29 sierpnia 2022 r., a więc z uchybieniem terminu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji.