III SA/Wr 750/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 4 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 sierpnia 2020 r. nr 470000/71/411889/2020/ ZPWWO w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek odrzucić skargę.

Pismem z 3 listopada 2020 r. strona skarżąca A. A. (dalej jako: "strona skarżąca", "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (dalej: "Sąd") skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu (dalej: "ZUS", "organ") z dnia 11 sierpnia 2020 r. nr 470000/71/411889/2020/ZPWWO w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej jako: "p.p.s.a.". W uzasadnieniu organ wskazał, że zaskarżoną decyzją organ odmówił stronie skarżącej prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek. Wnioskiem z dnia 17 sierpnia 2020 r. strona skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wskazał, że strona skarżąca złożyła skargę przed rozstrzygnięciem organu II instancji w przedmiocie zasadności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ decyzją z 20 listopada 2020 r., nr 47000/71/480433/2020/RDZ-ODW-ZPWWO po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchylił zaskarżoną decyzję i zwolnił stronę skarżącą z opłacania składek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Jednym z warunków formalnych wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Obowiązek wyczerpania, przed wniesieniem skargi do sądu, środków zaskarżenia wynika z założenia, że postępowanie sądowoadministracyjne nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania. Jeżeli w toku postępowania administracyjnego jedna ze stron postępowania skorzysta z przysługującego jej uprawnienia polegającego na wyborze środka zaskarżenia, o jakim mowa w art. 127 § 3 k.p.a. bądź art. 52 § 3 p.p.s.a. i złoży wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to w takiej sytuacji procesowej, w odniesieniu do wszystkich stron postępowania zastosowanie znajduje zasada wynikająca z art. 52 § 1 p.p.s.a. i zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja wydana przez organ administracyjny na skutek rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. (Postanowienie NSA z 30.01.2020 r., I OSK 3129/19, LEX nr 2775197.). W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarga na przedmiotową decyzję jest niedopuszczalna, ponieważ strona skarżąca w toku postępowania administracyjnego złożyła po otrzymaniu ww. decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu wydanego w pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.