III SA/Wr 723/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki N. Sp. z o.o. w Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lipca 2020 r. nr 430000/71/160690/2020/ZPWWO-UTRZ w przedmiocie wniosku o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz strony skarżącej kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2020 r. A. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (strona skarżąca, spółka) wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lipca 2020 r. nr 430000/71/160690/2020/ZPWWO-UTRZ utrzymującą w mocy decyzję z dnia 15 czerwca 2020 r. nr 430000/71/160690/2020/ZPWWO w przedmiocie wniosku o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 31 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę i zażądał zasądzenia od organu na rzecz skarżącej kosztów sądowych w tym kosztów zastępstwa procesowego. Do wniosku dołączył pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 września 2020 r. informujące o ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku o zwolnienie z opłacania składek za kwiecień 2020 r., w wyniku którego organ zmienił swoją decyzję i zwolnił skarżącą z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art.161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej - cofnięcia skargi, zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a., jest uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie, czynność procesowa strony skarżącej z tego punktu widzenia nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Ponadto, na podstawie art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zachodzi wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, czyli inaczej ujmując – przedmiot kontroli sądowej. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Sytuacja taka zachodzi w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w innym postępowaniu lub np. w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 26.10.2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 306/20). Art. 54 § 3 p.p.s.a. daje organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, możliwość w zakresie swojej właściwości uwzględnienia skargi w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd stwierdził, że istnieje także przesłanka umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Strona skarżąca wniosła skargę do organu w dniu 31 sierpnia 2020 r. Organ, w piśmie z dnia 24 września 2020 r. poinformował spółkę, że w dniu 20 września 2020 r. ponownie orzekł co do istoty sprawy i zwolnił stronę skarżącą z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. Wobec powyższego, organ wykorzystał możliwość, jaką daje mu art. 54 § 3 p.p.s.a. i przed upływem trzydziestu dni od wniesienia skargi, uwzględnił skargę. Wobec powyższego Sąd uznał, że należy umorzyć postępowanie sądowe, gdyż w następstwie zmiany decyzji postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe a ponadto strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W konsekwencji, na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a., wszczęte postępowanie należało umorzyć (pkt I sentencji orzeczenia). Na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje na rzecz strony skarżącej kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II sentencji orzeczenia). .