III SA/Wr 682/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla W. – S. M. we W. przy udziale N.S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...) stycznia 2022 r. nr (...) w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego oraz ustalającej opłatę z tego tytułu postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z 30 czerwca 2022 r. strona skarżąca Prokurator Prokuratury Rejonowej dla W. – S. M. we W. (dalej jako: "strona skarżąca", "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (dalej: "Sąd") skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (dalej jako: organ) z dnia (...) stycznia 2022 r. nr (...) przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji zezwalającej N.S.A. (dalej jako: Spółka) na zajęcie pasa drogowego oraz ustalającej opłatę z tego tytułu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że decyzją z (...)maja 2022 r. nr (...) stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji (decyzja została skutecznie doręczona Spółce 27 czerwca 2022 r. Zgodnie z wiedzą powziętą przez organ Spółka nie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, ani nie wniosła skargi do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym należy zauważyć, że zaskarżona decyzja organu w dniu wniesienia skargi przez stronę skarżącą nie istniała już w obrocie prawnym. Decyzja organu stwierdzająca jej nieważność była już ostateczna. Pismem z 18 listopada 2022 r. strona skarżąca oświadczyła, że po zapoznaniu się z treścią doręczonej odpowiedzi na skargę cofa wniesioną skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, to dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a tym bardzie nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.