III SA/Wr 675/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę

Skarżący wniósł skargę na powołaną w sentencji decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 21 września 2017r r., którego odpis prawidłowo doręczono skarżącemu - w trybie art. 73 p.p.s.a. - 3 października 2017 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pisami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie do art. 220 § 3 skarga od które pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi, nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenia wymaganego wpisu. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej przez skarżącego skargi na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.