III SA/Wr 634/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi spółki T. sp. z o.o. sp. k. w M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] lipca 2022 r. pełnomocnik reprezentujący spółkę T. Sp. z o.o. Sp. k. w M., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że nie rozpoznawał wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd jest formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania i stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w okolicznościach sprawy, przez zgromadzony materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.04.2021 r. sygn. akt I GSK 335/21). W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a w zasadzie jego brak, nie spełnia powyższych wymogów. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że zapłata nałożonej kary wraz z odsetkami, spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nie określił, jaka to miałaby być szkoda - jakiej przybliżonej wysokości i jakie dobro jest zagrożone poprzez wykonywanie zaskarżonej decyzji. Ponadto Sąd zauważa, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić przypuszczenie, że zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego ze względu na swoją niezgodność z prawem. O zasadności udzielenia ochrony tymczasowej nie mogą świadczyć merytoryczne zarzuty podniesione w skardze względem zaskarżonej decyzji. Ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być zastąpiona merytoryczną oceną zaskarżonego aktu z punktu widzenia jego legalności lub nawet przypuszczeniami co do tej oceny. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się oceny zasadności zarzutów jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w sprawie nie uprawdopodobniono przesłanek do uwzględnienia wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.