III SA/Wr 608/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi I. M. na czynność "A" w U. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę I. M. na opisaną w sentencji czynność "A" w U. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" z uwagi na zaniechanie uzupełnienia w terminie braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu. Powyższe orzeczenie doręczono skarżącej w dniu [...]r. W dniu [...] r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia wymienionego wyżej braku formalnego skargi wywodząc, iż nie ponosi ona bezpośredniej i umyślnej winy za brak nadesłania odpisu skargi. W kontekście niniejszego braku zawinienia strona wskazała, że zaniechanie uzupełnienia braku formalnego skargi wynikało z braku wyczerpującej informacji na temat inicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, nieznajomości zwrotów prawa, braku redakcji wezwania oraz stanu emocjonalnego strony powodowanej przedwczesnymi narodzinami dziecka oraz śmiercią babci. Wymienione okoliczności spowodowały, że strona w skierowanym do niej wezwaniu doczytała się jedynie obowiązku uzupełnienia braku fiskalnego, który to uzupełniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest zaś: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni jako przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołała brak wyczerpującej informacji na temat inicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, nieznajomość zwrotów prawa, brak czytelności wezwania oraz swój stan emocjonalny powodowany śmiercią babci, a przede wszystkim przedwczesnymi narodzinami dziecka i koniecznością sprostania nowym obowiązkom sprawowania opieki nad wcześniakiem. Zdaniem Sądu niniejsze okoliczności, które w życiu skarżącej wystąpiły w dość krótkich odstępstwach czasu, związane są ze znacznymi emocjami oraz koniecznością sprostania trudnościom opieki nad dzieckiem przedwcześnie urodzonym i wymagającym szczególnej opieki stanowią te, które uzasadniają przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Zdaniem Sądu poród, okres okołoporodowy, trudności związane z macierzystwem oraz potrzeba poświęcenia szczególnej uwagi dziecku, które urodziło się za wcześnie i wymagało zwiększonej uwagi uznać należy za okoliczność wyjątkową, której towarzyszy szczególne zaangażowanie oraz dodatkowe emocje ukierunkowane przede wszystkim na sprawy związane z tym stanem. Nie można zatem wykluczać, że po urodzeniu dziecka aktywność kobiety na innych polach działania może jeszcze przez pewien okres czasu być ograniczona, skutkując większym prawdopodobieństwem wystąpienia omyłek. Choć oczywiście narodziny dziecka są zdarzeniem spodziewanym i oczekiwanym to już jednak pojawiające się trudności w pierwszych dniach rodzicielstwa i sam stan zdrowia kobiety po porodzie nie jest do końca możliwy do przewidzenia. Stąd przyjąć należy, że nawet przy dołożeniu jak najwyższych starań może ona nie być w stanie zapobiec ewentualnemu uchybieniu. W świetle powyższych rozważań Sąd więc uznał, że skarżąca w wystarczający sposób uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi i tym samym przychylił się do niniejszego wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.