III SA/Wr 562/19

Wrocław, dnia 14 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...]2019 r., nr [...] w przedmiocie naliczenia i obciążenia Prezydenta W. opłatą komorniczą postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia [...]2019 r. nr [...]Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. naliczył opłatę komorniczą od kwot przekazanych wierzycielowi – Prezydentowi W. w wysokości [...] zł. Po rozpatrzeniu zażalenia wierzyciela, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. postanowieniem z dnia [...]2019 r. nr [...]uchylił powyższe postanowienie organu I instancji w części dotyczącej naliczenia opłaty komorniczej w wysokości [...]zł od należności stanowiących koszty organu przekazującego i orzekającej o obciążeniu Prezydenta W.opłatą komorniczą w łącznej wysokości [...]zł. Skargę od powyższego postanowienia organu II instancji wniósł do tutejszego Sądu Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Oddział) we W.. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała ona udział w postępowaniu administracyjnym, a inny podmiot, jeżeli ustawy przyznają mu takie prawo. W postępowaniu sądowoadministracyjnym stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.). Podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na postanowienie organu II instancji nie jest organ I instancji, którego postanowienie podlegało kontroli w ramach postępowania zażaleniowego. Organ I instancji nie może mieć w określonym postępowaniu uprawnień o charakterze władczym i jednocześnie korzystać z uprawnień strony kwestionującej rozstrzygnięcie organu II instancji (zob. m. in. postanowienie NSA z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2404/10; postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn. akt I GSK 2032/19; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 20 sierpnia 2019 r. , sygn. akt III SA/Po 559/19; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.