Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SA/Wr 531/20

Wyrok WSA we Wrocławiu z 19 lutego 2021 r., III SA/Wr 531/20

Wynik

*Stwierdzono, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
19 lutego 2021
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2021 r. sprawy ze skargi J. K.-C. na rozstrzygnięcie D. Instytucji Pośredniczącej w W. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania I. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpoznania było nieuzasadnione; II. przekazuje sprawę do rozpatrzenia D. Instytucji Pośredniczącej w W.; III zasadza od D. Instytucji Pośredniczącej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

W dniu 20 lipca 2020 r. J. K. (dalej: skarżąca, strona, wnioskodawca) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], pn. "Wsparcie dla MŚP dotkniętych skutkami epidemii COVID-19". Pismem z 13 sierpnia 2020 r. (nr [...]) D. Instytucja Pośrednicząca (dalej: DIP) poinformowała skarżącą, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony przez Komisję Oceny Projektów z powodu niespełnienia kryterium oceny formalnej, zawartego w "Kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020", zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD. Pismem z 24 sierpnia 2020 r. skarżąca wniosła protest od opisanego wyżej rozstrzygnięcia. Pismem z 15 września 2020 r. (nr [...]) DIP poinformowała skarżącą o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Wskazała, że protest złożony osobiście w dniu 1 września 2020 r. został wniesiony z uchybieniem czternastodniowego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wskazała, że złożyła protest z zachowaniem czternastodniowego terminu, bowiem w dniu 31 sierpnia 2020 r. wysłała za pośrednictwem A przesyłkę zawierającą protest. Z otrzymanego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka ta została doręczona organowi w dniu 1 września 2020 r. Do skargi skarżąca dołączyła potwierdzenie nadania przesyłki zawierającej protest, zwrotkę – potwierdzenie odbioru przesyłki przez DIP oraz wydruk ze strony internetowej A [...] dotyczący przedmiotowej przesyłki. Wskazała, że z przedłożonych dokumentów wynika, że przesyłka skierowana do DIP została nadana w dniu 31 sierpnia 2020 r. i doręczona organowi w dniu 1 września 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie odnosząc się do kwestii dotyczącej terminu wniesienia protestu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, organ przedłożył m.in. ksero zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącą pisma z 13 sierpnia 2020 r., z którego wynika, że zostało ono doręczone 17 sierpnia 2020 r. oraz ksero protestu wraz z oznaczeniem daty jego wpływu do DIP - 1 września 2020 r. Organ wyjaśnił, że DIP nie ma możliwości zweryfikowania stanowiska dotyczącego daty wniesienia protestu. W aktach sprawy nie ma koperty, natomiast w dniu 1 września 2020 r. do DIP wpłynęło około 150 przesyłek, przy czym w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczonej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie DIP. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny dopuścił jako dowód w sprawie dołączone do skargi: potwierdzenie nadania przesyłki zaadresowanej do DIP, zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłki przez DIP oraz wydruk ze strony internetowej A [...] dotyczący przedmiotowej przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze. zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Istota sporu w sprawie sprowadzała się do oceny stanowiska DIP, która uznała, że protest złożony przez skarżącą nie podlega rozpatrzeniu z powodu wniesienia go z uchybieniem terminu. Zdaniem organu protest został złożony w dniu 1 września 2020 r., podczas gdy termin upłynął 31 sierpnia 2020 r. W ocenie natomiast skarżącej protest został przez nią wniesiony w terminie, o czym świadczy załączone do skargi potwierdzenie nadania przesyłki w [...] placówce pocztowej, datowane na dzień 31 sierpnia 2020 r., zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki przez DIP w dniu 1 września 2020 r. oraz wydruk ze strony internetowej A [...] dotyczący przedmiotowej przesyłki, z którego wynika, że przesyłka została nadana 31 sierpnia 2020 r. Bezsporna przy tym w sprawie była data doręczenia skarżącej informacji z 13 sierpnia 2020 r. o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie, od której przysługiwał protest. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, informacja ta została doręczona stronie 17 sierpnia 2018 r. W konsekwencji w sprawie należało ustalić, czy protest od pisma informującego o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie został wniesiony w terminie. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. W myśl art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 45 ust. 4. Stosownie do art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. W konsekwencji w sprawie należało zastosować przepisy k.p.a. dotyczące sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Informacja z 13 sierpnia 2020 r. o odrzuceniu protestu została doręczona skarżącej 17 sierpnia 2020 r., co potwierdza ksero zwrotnego potwierdzenie odbioru przedmiotowego rozstrzygnięcia (okoliczność ta zresztą nie była kwestionowana przez żadną ze stron). W konsekwencji czternastodniowy termin, przewidziany na wniesienie protestu rozpoczął swój bieg 18 sierpnia 2020 r. i upłynął 31 sierpnia 2020 r. (poniedziałek). Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w [...] placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.- Prawo pocztowe. W sprawie organ pozostawił protest bez rozpatrzenia twierdząc w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że został on złożony osobiście w siedzibie DIP w dniu 1 września 2020 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o ustosunkowanie się do zarzutów skargi dotyczących daty wniesienia protestu organ wskazał, że nie ma aktualnie możliwości zweryfikowania stanowiska dotyczącego daty wniesienia protestu. Podniósł, że w aktach sprawy nie ma koperty, natomiast w dniu 1 września 2020 r. do DIP wpłynęło około 150 przesyłek, przy czym w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczanej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie organu. Do swoich wyjaśnień organ dołączył także ksero protestu z pieczęcią o treści "D. Instytucja Pośrednicząca. Sekretariat. Wpłynęło 01-09-2020. L.dz. [...]" wraz z podpisem osoby przyjmującej pismo. Wobec powyższego należy wskazać, że pieczątka wpływu do określonej komórki organu, stanowi potwierdzenie, że pismo wpłynęło w dacie wskazanej na potwierdzeniu do tej komórki, ale nie może mieć decydującego znaczenia dla ustalenia daty złożenia pisma w organie, skoro nie zawiera stosownej adnotacji, że pismo (protest) w tej dacie zostało złożone osobiście we wskazanym oddziale. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji załączenia przez skarżącą potwierdzenia nadania w dniu 31 sierpnia 2020 r., w [...], przesyłki adresowanej do "D. Instytucja Pośrednicząca, ul. [...], [...]" (nr przesyłki: [...], zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki przez DIP w dniu 1 września 2020 r. oraz wydruku ze strony internetowej Poczty [...], z którego wynika, że przesyłka o numerze: [...] została nadana w dniu 31 sierpnia 2020 r. Istotne jest równie to, że organ nie ma koperty, która opatrzona pieczęcią z datą nadania w placówce pocztowej przesyłki zawierającej protest, mogłaby stanowić dowód w sprawie i podstawę do zweryfikowania stanowiska strony i organu. Co więcej organ wyjaśnił, że w dniu, w którym protest wpłynął do siedziby DIP, w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczanej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie organu. Reasumując – w ocenie Sądu - przyjęcie przez organ daty 1 września 2020 r. jako dnia złożenia protestu wyłącznie na podstawie pieczątki potwierdzającej wpływ do DIP przy braku adnotacji, że pismo zostało złożone osobiście przez wnioskodawcę, wobec braku koperty i w świetle oświadczenia przez organ, że w ten sam sposób oznaczano wpływ korespondencji doręczanej za pośrednictwem operatora pocztowego jak i złożonej osobiście w siedzibie organu oraz w sytuacji nie podważenia złożonego przez skarżącą dowodu nadania przesyłki w [...] placówce pocztowej w dniu 31 sierpnia 2020 r., czyni niezasadnym stanowisko, że przewidziany w art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej termin nie został zachowany. Pozostawienie protestu bez rozpatrzenia stosownie do unormowania art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej uzasadniają wyłącznie jednoznaczne, nie budzące wątpliwości ustalenia w przedmiocie uchybienia terminu przez wnioskodawcę. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy wdrożeniowej orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku. Zwrot kosztów uzasadnia przepis art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku). Na koszty złożyły się: wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) w kwocie 480 zł i opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

Informacje o sprawie

Data wpływu
6 października 2020
Symbol z opisem
6559
Skarżony organ
Inne~Sejmik Województwa
Sędziowie
Anetta Chołuj Barbara Ciołek /przewodniczący sprawozdawca/ Kamila Paszowska-Wojnar

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny