III SA/Wr 501/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sędzia NSA Maciej Guziński, Anna Moskała, , Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Gminy J. na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od niewybrania do dofinansowania projektu postanawia: umorzyć postępowanie.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. strona skarżąca wywiodła skargę na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] kwietnia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od niewybrania do dofinansowania projektu. Wyrokiem z dnia [...] maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem przepisów prawa mającym istotny wpływ na wynik oceny i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Od ww. wyroku Zarząd Województwa D. wywiódł skargę kasacyjną po rozpoznaniu, której Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2018 r. (sygn. akt I GSK [...]) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi. Na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem w dniu 28 listopada 2018 r. Sąd stwierdził, że w dniu [...] listopada 2018 r. wpłynęło pismo organu informujące, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Do pisma dołączono uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] września 2018 r. w sprawie zmiany uchwały, zgodnie z którą do dofinansowania wybrany został projekt Gminy J. Po zamknięciu rozprawy, Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia i wyznaczyć nowy termin na dzień [...] grudnia 2018 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. strona skarżąca wniosła o "wycofanie skargi", w związku z decyzją Zarządu Województwa D. z dnia [...] września 2018 r. o wybraniu do dofinansowania jej projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.