III SA/Wr 462/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania składek postanawia: przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości.

M. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W uzasadnieniu skargi podniósł, że wnioskiem z dnia 9 kwietnia 2020 r. zwrócił się o zwolnienie z opłacania składek za miesiące od marca 2020 r. do kwietnia 2020 r. Wyjaśnił, że z powodu sytuacji związanej z epidemią nie osiągnął żadnych przychodów w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Otrzymał z ZUS zwolnienie za miesiąc marzec 2020 r. w kwocie 754,37 zł. Po złożeniu dokumentów rozliczeniowych za ostatni miesiąc podlegający zwolnieniu przyjął, że wpłaty przekazane na pokrycie składek zostaną mu zaliczone na należności, które nie są objęte zwolnieniem czyli na miesiąc czerwiec 2020 r. dlatego też nie ubiegał się o ich zwrot gdyż nie wiedział jak przedstawiać się będzie sytuacja ekonomiczna jego firmy w przyszłych miesiącach oraz kiedy zostanie zniesiony stan epidemii. Wpłaty te zostały rozliczone na kwiecień 2020 r. i częściowo na maj 2020 r. w związku z czym nie otrzymał zwolnienia za kwiecień 2020 r. a za maj 2020 r. otrzymał zwolnienie w niepełnej kwocie 404,51 zł. (informacja z ZUS z 24.06.2020 r.). Podniósł, że nie zgadza się z takim trybem rozliczenia dokonanych przeze niego wpłat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl art. 13 § 3 p.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Na podstawie tego przepisu Prezydent RP w rozporządzeniu z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1773), przekazał rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, 321, 568, 695, 875 i 1291), wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę (§ 1 pkt 2 tego aktu). Podkreślić należy, że przywołane unormowanie rozporządzenia (§ 1 pkt 2) dotyczy jedynie spraw w przedmiocie umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, określonych w art. 28 i art. 29 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Z przekazanych Sądowi akt sprawy wynika, że skarżący zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za marzec-maj 2020 r. w związku z epidemią COVID-19. Przedmiot sprawy dotyczy zatem postępowania o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. W konsekwencji właściwość Sądu należy określić na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 13 § 2 p.p.s.a., czyli według siedziby organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Siedzibą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest Warszawa, a zatem właściwy do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W myśl art. 59 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W związku z powyższym, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.