III SA/Wr 40/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska Sędziowie Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale III dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia spółki I. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Wr 40/25 o umorzeniu postępowania ze skargi spółki I. w R. na decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2024 r. nr 458000-CKK-12.4227.130.2024.18 w przedmiocie odmowy zwolnienia zamrożonych zasobów gospodarczych, odmowy udostępnienia środków finansowych, odmowy udostępnienia zasobów gospodarczych postanawia: I uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2026 r.; II zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia.

Zaskarżonym postanowieniem z 28 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie ze skargi spółki I. w R. (dalej: strona skarżąca, skarżąca spółka) na decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu (dalej: NDUCS, Naczelnik, organ) z dnia 29 listopada 2024 r. nr 458000-CKK-12.4227.130.2024.18 o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z dnia 29 maja 2024 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia zamrożonych zasobów gospodarczych, odmowy udostępnienia środków finansowych, odmowy udostępnienia zasobów gospodarczych. Z akt sprawy wynika, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie decyzji administracyjnej wpisał skarżącą spółkę na listę osób i podmiotów, wobec których są stosowane środki, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1497 ze zm.). Skarżąca spółka, na podstawie Rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz. U. UE. L. 2014.78.6 ze zm.), wniosła do organu o uwolnienie zamrożonych zasobów gospodarczych należących do skarżącej spółki w postaci 327 932 udziałów w kapitale zakładowym spółki B. sp. z o. o. (dalej: B. sp. z o.o.), udostępnienie stronie skarżącej przez R.1 środków finansowych na pokrycie ceny nabycia 327 932 udziałów w kapitale zakładowym B. sp. z o.o., zezwolenie na podjęcie wszelkich innych czynności niezbędnych do dokonania sprzedaży i przeniesienia powyższych udziałów oraz zapłaty ceny za te udziały, w szczególności otwarcia rachunku bankowego w polskim banku komercyjnym w celu wpłaty ceny nabycia udziałów. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że wnosi o zezwolenie na sprzedaż swoich udziałów w kapitale zakładowym B. sp. z o.o. na rzecz R.1 NDUCS decyzją nr 458000-CKK-22.4227.299.2023.42 z 29 maja 2024 r. odmówił zwolnienia zamrożonych zasobów gospodarczych, zgody na udostępnienie stronie skarżącej przez spółkę R.1 środków finansowych na pokrycie ceny nabycia udziałów oraz udostępnienia zasobów gospodarczych w postaci usługi prowadzenia rachunku bankowego w celu wpłaty ceny nabycia udziałów. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy powyższe orzeczenie. W skardze skarżąca spółka wskazała, że w B. sp. z o.o. ustanowiony został zarząd przymusowy, w ramach którego trwają niezbędne czynności zmierzające do zbycia środków finansowych, funduszy i zasobów gospodarczych. Pismem z dnia 22 lipca 2025 r. NDUCS przekazał do tutejszego Sądu pismo Tymczasowego Zarządcy Przymusowego B. sp. z o.o. z informacją, że zarządca w dniu 1 lipca 2025 r. zbył środki finansowe, fundusze lub zasoby gospodarcze wchodzące w skład przedsiębiorstwa oraz przedsiębiorstwo B. sp. z o.o., a nabywcą aktywów spółki jest H. S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z 28 stycznia 2026 r., na podstawie art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., umorzył postępowanie ze skargi na decyzję NDUCS z 29 listopada 2024 r. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uznał, że dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe, gdyż po wniesieniu skargi, zarządca przymusowy dokonał zbycia całości środków finansowych, funduszy lub zasobów gospodarczych składających się na przedsiębiorstwo B. sp. z o.o. W związku z tym Sąd stwierdził, że dalsze postępowanie w sprawie skargi stało się zbędne z punktu widzenia jego celowości. W zażaleniu na postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego skarżąca spółka wniosła o jego uchylenie na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., wskazując, że umorzenie postępowania było bezpodstawne, bowiem w sprawie nie zaszła bezprzedmiotowość postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie jest uzasadnione. Na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2024 r. poz. 18, dalej: k.s.h.) oraz wydanym na tym tle orzecznictwem, udział w spółce kapitałowej stanowi zbywalne prawo majątkowe (art. 152, art. 154, art. 174, art. 176 § 3, art. 180, art. 181, art. 182 § 1, art. 185, art. 186 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 199 w zw. z art. 200 k.s.h.). Odnosząc powyższe do realiów sprawy, stwierdzić należy, że jeżeli strona skarżąca jest udziałowcem w spółce B. sp. z o.o., to posiada zbywalne prawo majątkowe – aktywa w postaci udziałów w kapitale zakładowym tej spółki. Skoro więc wniosek strony skarżącej o udostępnienie zasobów gospodarczych oraz decyzja o odmowie udostępnienia tych zasobów dotyczą jej praw majątkowych, obecnie zamrożonych zasobów gospodarczych, to skarga na tę decyzję nie jest bezprzedmiotowa. Trzeba więc uznać, że wydane w sprawie postanowienie z dnia 29 stycznia 2026 r. było niezasadne. W świetle powyższego, w oparciu o przepis art. 195 § 2 p.p.s.a., należało stwierdzić, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione i zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od zażalenia na postanowienie, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione.