III SA/Wr 398/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w B. na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 17 lipca 2026 r. nr 4615/VII/26 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej projektu postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

B. Sp. z o.o. w B. (dalej: strona skarżąca, Spółka) w dniu 4 sierpnia 2026 r. wniosła skargę na uchwałę Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 17 lipca 2026 r. (nr 4615/VI/26). Jak wynika z dowodu doręczenia skarżącej Spółce rozstrzygnięcia, który organ przedstawił w toku postępowania zaskarżona uchwała została doręczona 20 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą taką jest z ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2025 r. poz. 1733 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa. W niniejszej sprawie zastosowanie ma ww. ustawa wdrożeniowa, która określa szczególne zasady zaskarżenia rozstrzygnięć właściwej instytucji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 73 ust. 2 ustawy wdrożeniowej skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 64 ust. 3, art. 69 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 ust. 2 albo art. 77 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, przy czym skarga podlega wpisowi stałemu. Stosownie zaś do przepisu art. 73 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje odrzucenie skargi. Przedstawiony wyżej tryb składania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w ustawie wdrożeniowej jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad unormowanych p.p.s.a. jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Powyższe znajduje potwierdzenie w treści przepisu art. 76 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Z nadesłanego przez organ dowodu doręczenia Spółce zaskarżonej uchwały wynika, że strona w dniu 20 lipca 2026 r. (poniedziałek) zapoznała się z jej treścią. W związku z tym czternastodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 3 sierpnia 2026 r. (poniedziałek) i najpóźniej w tym dniu strona skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2026 r. tj. z uchybieniem czternastodniowego terminu do jej wniesienia. Powyższe stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 73 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 (pkt I postanowienia). O zwrocie wpisu rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II).