III SA/Wr 371/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi P. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 czerwca 2021 r., nr 430400/71/26890/2020/ZPWWO w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie.

Pismem z 14 lipca 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie umorzenia postępowania. W piśmie z 11 sierpnia 2021 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę wobec okoliczności, iż organ rentowy uznał jej roszczenia w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.