III SA/Wr 366/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Oławie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 21 lipca 2021 r. nr SKO 4101/46/21 w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi gminnej wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 8 marca 2022 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Oławie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 21 lipca 2021 r. nr SKO 4101/46/21, którą to decyzją SKO uchyliło decyzję Burmistrza Siechnic z dnia 14 czerwca 2021 r. nr WK.7211.44.2021.JR w całości i orzekło co do istoty sprawy, w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi gminnej. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podnosi, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż inwestor rozpoczął już prace budowlane na podstawie zaskarżonej decyzji. Jeśli Sąd stwierdzi nieważność zaskarżonej decyzji lub ją uchyli, to powstanie szkoda związania z wydatkami poniesionymi na rozpoczęte już prace budowlane. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd jest formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania i stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w okolicznościach sprawy, przez zgromadzony materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.04.2021 r. sygn. akt I GSK 335/21). W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełnia powyższych wymogów. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że podjęcie prac budowlanych, spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nie określił, jaka to miałaby być szkoda - jakiej przybliżonej wysokości i jakie dobro jest zagrożone poprzez wykonywanie zaskarżonej decyzji. Prokurator podnosi, że wykonanie zaskarżonej decyzji, może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, gdyż inwestor rozpoczął już prace budowlane i w przypadku, gdy zaskarżona decyzja okaże się być niezgodna z prawem, poniesie on szkodę w postaci poniesionych wydatków. Jednakże faktem jest, że inwestor rozpoczynając prace budowlane na podstawie zaskarżonej decyzji, robi to z własnej inicjatywy i jest świadom, że w przypadku stwierdzenia jej nieważności, będzie on zobowiązany na swój koszt przywrócić poprzedni stan. Prokurator we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podnosi ponadto, że jedną z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest przypuszczenie, że zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego ze względu na swoją niezgodność z prawem. Jednakże o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej nie mogą świadczyć merytoryczne zarzuty podniesione w skardze względem zaskarżonej decyzji. Ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być zastąpiona merytoryczną oceną zaskarżonego aktu z punktu widzenia jego legalności lub nawet przypuszczeniami co do tej oceny. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się oceny zasadności zarzutów jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że w sprawie brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.