III SA/Wr 333/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi D. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 maja 2026 r. nr BKOE.702.10494.2026.1301.2 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość oraz przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Decyzją z dnia 11 maja 2026 r. nr BKOE.702.10494.2026.1301.2 Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: organ, GITD) nałożył na D. F. (dalej: skarżący, strona skarżąca) karę pieniężną w wysokości 1.500,00 zł za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej podczas przejazdu wykonywanego pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] w dniu 13 sierpnia 2025 r. Pismem z dnia 11 czerwca 2026 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na ww. decyzję organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od powyższej zasady przewiduje art. 13 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W tym zakresie wydane zostało między innymi rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 788, dalej jako rozporządzenie). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 785). Zgodnie z § 1 pkt 13 ww. rozporządzenia z 25 kwietnia 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego natomiast zgodnie z § 1 pkt 14 ww. rozporządzenia z 25 kwietnia 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu jest właściwy dla obszaru województwa dolnośląskiego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą organ ten nałożył na stronę skarżącą grzywnę w wysokości 1.500,00 zł. Podstawę faktyczną nałożonej kary pieniężnej stanowiło wykonanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Kara administracyjna na skarżącego została nałożona na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (obecnie t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 889 ze zm., dalej jako u.d.p.). Z powyższego wynika, tylko sprawy w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych o których mowa w art. 92a u.t.d. należą do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, na obszarze których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Natomiast przedmiotem niniejszej skargi jest kara pieniężna za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej nałożona w oparciu o art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p. W związku z powyższym, z uwagi na podstawę prawną nałożenia na stronę skarżącą kary administracyjnej, tj. art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p., powołane rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. nie znajduje zastosowania. Zatem, stwierdzić należało, że właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na którego obszarze właściwości ma siedzibę Główny Inspektor Transportu Drogowego. Dodatkowo należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie, iż właściwym do wniesienia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.