III SA/Wr 259/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi S. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2026 r. nr SKO.4300.20.2026 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe. II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

S. C. (dalej: strona skarżąca, skarżący) w dniu 22 maja 2026 r. wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: Kolegium, SKO) w przedmiocie wskazanym w sentencji. W uzasadnieniu skarżący wskazywał, iż Kolegium błędnie oceniło datę, w jakiej upłynął termin na wniesienie odwołania w sprawie, bowiem w postanowieniu pominięto fakt, że 6 kwietnia 2026 r. (poniedziałek) był dniem ustawowo wolnym od pracy. Przekazując skargę organ poinformował, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wydał postanowienie z 27 maja 2026 r. (nr SKO 4300.26.2026), którym uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie w całości (pkt I). Kolegium w całości uznało argumentację skarżącego za zasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że w sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skutkująca wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania. Postanowienie organu wydane w trybie autokontroli spełnia wszystkie wymogi wynikające z ustawy; w szczególności uwzględnia żądanie skargi w całości, a zatem nie ma potrzeby angażowania sądu administracyjnego w ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia (por. uchwałę NSA z 7 lipca 1999 r., sygn. FPS 20/98 – dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia. O kosztach orzeczono w pkt II, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. (pkt II).