III SA/Wr 249/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 stycznia 2021 r. nr SKO 4161/11/2020 w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 736,00 (siedemset trzydzieści sześć) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z 24 marca 2021 r. J. K. reprezentowany przez r.pr. A. P. wniósł skargę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 stycznia 2021 r. nr SKO 4161/11/2020 w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Pismem z 10 sierpnia 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, r.pr. A. P. przedłożył pełnomocnictwo z 30 sierpnia 2021 r. Jak wynikało z jego treści zostało one udzielone przez J. K. działającego "w imieniu własnym" oraz "działającego w imieniu T. S.A." Zarządzeniem z 2 listopada 2022 r. wezwano r.pr. A. P. o wyjaśnienie zakresu ww. pełnomocnictwa – poprzez jednoznaczne wskazanie, czy występuje on przed sądem administracyjnym w sprawie jako pełnomocnik J. K. działającego w imieniu własnym czy też jako pełnomocnik J. K. działającego w imieniu T. S.A. w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że w sprawie występuje on jako pełnomocnik J. K. działającego w imieniu własnym. W odpowiedzi na powyższe wezwanie r.pr. A. P. w piśmie procesowym z 21 listopada 2022 r. wyjaśnił, że w niniejszej sprawie działa jako pełnomocnik J. K. działającego w imieniu T. S.A. Jednocześnie w piśmie procesowym oznaczył jak stronę skarżącą T. S.A., reprezentowana przez J. K. zastępowanego przez .pr. A. P. Zarządzeniem z 19 grudnia 2022 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do doręczenia pełnomocnictwa oraz dokumentów, z których wynika umocowanie do działania w imieniu T. S.A. w sprawie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 16 stycznia 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przedłużenie terminu do złożenia żądanych dokumentów do dnia 30 stycznia 2023 r. Kolejnym pismem z 30 stycznia 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o dalsze przedłużenie terminu do złożenia wskazanych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 stycznia 2021 r. nr SKO 4161/11/2020 w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Jak wynikało z treści skargi z 24 marca 2021 r. jako stronę skarżącą wskazano J. K. Niemniej treść pełnomocnictwa dołączonego do skargi nasuwała uzasadnione wątpliwości, czy J. K. działa w imieniu własnym, czy w imieniu T. S.A. W sytuacji gdy Sąd poweźmie uzasadnione wątpliwości co do tego w czyim imieniu skarga została złożona powinien zwrócić się o wyjaśnienie w tym zakresie (por. postanowienie NSA z 12 maja 2021 r., II OZ220/21). Jak wynika z ostatecznego stanowiska profesjonalnego pełnomocnika wyartykułowanego w piśmie procesowym z 21 listopada 2022 r. (potwierdzonego w pismach z 16 stycznia oraz 30 stycznia 2023 r.) stroną skarżącą jest T. S.A. a nie J. K. Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 3259 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Dokumentem potwierdzającym takie umocowanie jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Nieprzedstawienie tego dokumentu (tj. dokumentu pełnomocnictwa) należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pomimo wystosowania do pełnomocnika wezwania z 19 grudnia 2022 r. nie przedłożył on wymaganych dokumentów legitymujących do działania w imieniu T. S.A. Sąd podkreśla, że określony w art. 49 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, a zatem nie może być skracany ani przedłużany. Stąd też nie podlegały uwzględnieniu wnioski pełnomocnika o dalsze przedłużenie terminu do złożenia żądanych dokumentów. Konsekwentnie bowiem uzupełnienie braków formalnych skargi z naruszeniem terminu skutkuje powstaniem po stronie sądu obowiązku odrzucenia skargi (zob. postanowienie NSA z 18 listopada 2021r., II GZ 390/21). Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.