III SA/Wr 242/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją opisaną w osnowie niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta W. decyzję Głównego Specjalisty w Zarządzie Dróg i Utrzymania Miasta we W. z dnia [...] r. (nr [...]) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ doręczył stronie zakwestionowaną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia w dniu [...] r. Pismem nadanym w placówce pocztowej listem poleconym w dniu [...] r., skarżący wywiódł skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest bowiem równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W ostatnio wymienionych przypadkach, o dacie wniesienia pisma przesądza data uwidoczniona na stemplu pocztowym. Skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone stronie [...] r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia [...] r. (z uwagi na to, że ostatni dzień, tj. [...] r. przypadał na niedzielę). Tymczasem skarga została wniesiona w dniu [...] r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.