III SA/Wr 234/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 2 marca 2026 r. nr SKO 4321.20.2026 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2026 r. T. K. (dalej jako: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 2 marca 2026 r. nr SKO 4321.20.2026 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarga zawierała braki formalne i fiskalne. Pismem z dnia 8 czerwca 2026 r. (k-23) wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia akt o nr PESEL i oznaczenie adresu zamieszkania oraz do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 czerwca 2026 r. (k-25). Termin na uzupełnienie braków upłyną z końcem dnia 18 czerwca 2026 r. Strona skarżąca uzupełniła braki formalne lecz nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Jak stanowi art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w realiach niniejszej sprawy, strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wymaganego wpisu, złożona skarga - w myśl przywołanych regulacji - podlegała odrzuceniu. Mając zatem na uwadze powyższe i kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.