III SA/Wr 21/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi W. W., A. W., W. W., na rozstrzygnięcie Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej, z dnia 13 sierpnia 2020 r., Nr WK.410.1656.2020.AK, w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych).

Pismem z dnia 13 sierpnia 2020 r., Nr [...] Dolnośląska Instytucja Pośrednicząca (zwana dalej w skrócie: "DIP") poinformowała stronę skarżącą o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Od powyższego rozstrzygnięcia strona skarżąca wniosła protest. Rozstrzygnięciem z dnia 10 września 2020 r., nr WK.410.1656.2020.AM Dolnośląska Instytucja Pośrednicząca pozostawiła protest bez rozpatrzenia z powodu wniesienia go po terminie. Jednocześnie poinformowała stronę skarżącą o sposobie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z 2 stycznia 2021 r. strona skarżącą wniosła skargę na rozstrzygnięcie Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej z 13 sierpnia 2020 r., Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818, ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. W myśl art. 56 ust. 1 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony za pośrednictwem instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1, zgodnie z pouczeniem, o którym mowa w art. 45 ust. 5. Protest pozostawia się bez rozpatrzenia, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 45 ust. 5, został wniesiony po terminie - o czym wnioskodawca jest informowany na piśmie odpowiednio przez instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, za pośrednictwem której wniesiono protest, albo przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 (art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej). Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61 (art. 59 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325). W sprawie strona skarżąca zaskarżyła do Sądu pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej. Ustawodawca natomiast w art. 61 ust. 1 ustawy przewidział możliwość wniesienia skargi do Sądu na rozstrzygnięcie wydane w wyniku rozpatrzenia protestu, chodzi przy tym nie tylko o rozstrzygnięcie merytoryczne, ale o każde negatywne zakończenie procedury odwoławczej – w tym także pozostawienie protestu bez rozpatrzenie ze względu na uchybienie terminu do jego wniesienia. Wobec powyższego przedmiotową skargę, jako niedopuszczalną, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, z powodu wniesienia jej na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, odrzucić. Orzeczenie w zakresie kosztów znajduje oparcie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.