III SA/Wr 186/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Klubu Sportowego W. w J. na czynność Prezydenta Miasta Jeleniej Góry w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru wniosków na realizację zadania w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu z naboru z dnia 5 sierpnia 2024 r. postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 5 sierpnia 2024 r. Prezydent Miasta Jeleniej Góry (dalej: Prezydent, organ) ogłosił nabór wniosków o udzielenie dotacji celowej z budżetu miasta na realizację zadań w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu w Mieście Jelenia Góra w 2024 r. skierowany do klubów sportowych działających na obszarze Miasta Jelenia Góra, niedziałających w celu osiągnięcia zysku, biorących udział w rozgrywkach ligowych w dyscyplinie piłka ręczna. Zarządzeniem z 21 sierpnia 2024 r. Prezydent powołał Komisję konkursową. W dniu 28 sierpnia 2024 r. Prezydent wydał zarządzenie nr 0050.138.2024.IX w spawie rozstrzygnięcia naboru wniosków ogłoszonego w dniu 5 sierpnia 2024 r. w którym wskazał klub sportowy, któremu przyznał dofinansowanie. W piśmie z 19 września 2024 r. Klub Sportowy W. w J. (dalej: strona skarżąca) zwrócił się do Prezydenta o wyjaśnienie jaki był powód ogłoszenia drugiego konkursu na sprzyjanie rozwojowi sportu (zarządzenie z 28 sierpnia 2024 r.) i udzielenie odpowiedzi na wskazane w tym piśmie pytania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest czynność Prezydenta Miasta Jeleniej Góry w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru wniosków na realizację zadania w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu z naboru z dnia 5 sierpnia 2024 r., mająca formę zarządzenia. W ocenie Sądu, zaskarżone zarządzenie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w tym przypadku klubów sportowych, które wzięły udział w konkursie na realizację zadań publicznych w zakresie upowszechniania kultury fizycznej. Podlega więc kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zarządzenie to ma niewątpliwie publicznoprawny charakter, jednocześnie indywidualny, jako że jest skierowane do konkretnych podmiotów. Poza tym dotyczy uprawnień i obowiązków tych podmiotów wynikających z prawa powszechnie obowiązującego, tj. z uchwały Rady Miejskiej Jeleniej Góry z dnia 29 listopada 2019 r., nr 156.XIV.2019 w sprawie określenia warunków i trybu finansowania zadania własnego Miasta Jelenia Góra w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu w związku z art. 27 i art. 28 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2024 r., poz. 1488 ze zm.). Tryb zaskarżenia ogłoszonego przez organ wyniku konkursu został unormowany w art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którym jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Na tle tego przepisu Sąd podzielił twierdzenie organu, że skarga jest spóźniona, tj. została złożona z uchybieniem ww. 30-dniowego terminu. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca wiedzę o wynikach konkursu uzyskała najpóźniej w dniu 19 września 2024 r., kiedy zwróciła się do Prezydenta o wyjaśnienie jaki był powód ogłoszenia drugiego konkursu na sprzyjanie rozwojowi sportu (zarządzenie z 28 sierpnia 2024 r.). Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął więc 21 października 2024 r. (poniedziałek). Zatem fakt złożenia skargi po terminie (data nadania w urzędzie pocztowym – 14 grudnia 2024 r.) nie budzi wątpliwości. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji.