III SA/Wr 171/20

Wrocław, dnia 29 maja 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie "A". – Oddział w K. z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] marca 2020 r. A. C. (dalej jako "skarżący, strona") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie "A". – Oddział w K. z dnia [...] lutego 2020 r., w którym organ ten utrzymał w mocy stanowisko wierzyciela w sprawie złożonych zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przepis ten określa katalog spraw, w których orzekają sądy administracyjne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem, których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zatem postanowienia przedmiotem, których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, zostały wyłączone z zakresu kontroli sądów administracyjnych i nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Z tego powodu skarga na tego rodzaju postanowienie jest niedopuszczalna i nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Tym samym zaskarżone w sprawie postanowienie "A" - Oddział w K. z dnia [...] lutego 2020 r. - utrzymujące w mocy postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w trakcie postępowania egzekucyjnego - na mocy art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. zostało wyłączone z zakresu właściwości sądów administracyjnych. Tym samym skarga na tego rodzaju postanowienie podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym zresztą skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie należy podkreślić, że odrzucenie skargi na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela nie pozbawia skarżącego prawa do sądu i nie uniemożliwia sądowej kontroli podniesionych w sprawie zarzutów. W świetle art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 z późn. zm.) - dalej: ".u.p.e.a.", postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela ma charakter jedynie incydentalny. Dopiero w jego następstwie zostanie bowiem wydane odrębne postanowienie organu egzekucyjnego, merytorycznie oceniające zasadność podniesionych zarzutów egzekucyjnych, i właśnie to postanowienie objęte jest kognicją sądu, a zatem może zostać skutecznie zaskarżone. W razie wniesienia skargi na postanowienie organu egzekucyjnego, sąd administracyjny podda kontroli zarówno stanowisko wierzyciela jak i odwołujące się do tego stanowiska postanowienie organu egzekucyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.