III SA/Wr 165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. M., na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia wysokości zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. A. M. złożyła skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie stwierdzenia wysokości zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca zakwestionowała decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą stwierdzenia wysokości zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wskazać należy, że na tle art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.), w myśl którego kontroli sądownictwa administracyjnego podlega jedynie decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przyznająca świadczenie w drodze wyjątku oraz decyzja odmawiająca przyznania takiego świadczenia, a także decyzja w sprawie o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, nie powinno być wątpliwości co do tego, że pozostałe decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, przysługuje od nich natomiast odwołanie do sądu powszechnego (art. 83 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). W konsekwencji uznać zatem należy, iż decyzja zaskarżona w rozpoznawanej sprawie nie podlegała kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzeczono, jak w sentencji.