III SA/Wr 160/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na zawiadomienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2021 r., nr 0201-IWW.050.3.2021, o sposobie załatwienia skargi powszechnej postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący M. L. (dalej: skarżący) pismem z 15 lutego 2021 r. wniósł skargę na opisane w sentencji postanowienia zawiadomienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: organ) z dnia 27 stycznia 2021 r. W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi w całości, ewentualnie - o jej oddalenie w całości. Na uzasadnienie wniosku o odrzucenie skargi organ wskazał, że w celu rozpatrzenia skargi przeprowadził postępowanie wyjaśniające i działając w trybie art. 237 § 3 i 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 256, 695 - dalej: k.p.a.) pismem z 27 stycznia 2021 r. zawiadomił skarżącego, że skargę uznał za niezasadną. Skarżący pouczony został o treści art. 239 k.p.a. Organ podniósł przy tym, że skarga dotyczy zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi powszechnej, czyli czynności materialnotechnicznej niewymienionej w katalogu spraw ujętych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Tryb skargowy, o którym mowa w Dziale VIII k.p.a., jest zaś samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, charakteryzującym się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć administracyjnych, a jedynie zawiadamia skarżącego o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W związku z tym - zdaniem organu – działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Zarządzeniem z 15 września 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania przez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, której dotyczy skarga, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 21 akt), wezwanie zostało skarżącemu skutecznie doręczone 21 września 2021 r. W odpowiedzi skarżący wniósł o rozpatrzenie skargi na zawiadomienie z 27 stycznia 2021 r. i rozpatrzenie – jak wskazał skarżący - postanowienia organu z dnia 8 stycznia 2021 r. W zawiadomieniu z 27 stycznia 2021 r. (w aktach sprawy administracyjnej) organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 8 stycznia 2021 r. organ, po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez skarżącego w imieniu A. L. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zgorzelcu oddalające skargę na czynność zajęcia rachunku bankowego, uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że - mimo wezwania do usunięcia braku formalnego skargi - skarżący nie wskazał numeru i daty zaskarżonej decyzji. Z treści samej skargi wynika natomiast, że dotyczy ona decyzji organu. Wobec więc powyższego - a w związku z podniesionym przez organ zarzutem, że skarga została wniesiona na zawiadomienie wydane w wyniku rozpatrzenia skargi powszechnej, które nie podlega kontroli sądów administracyjnych - należało wezwać skarżącego do doprecyzowania, jaka decyzja organu jest w sprawie zaskarżona. Nie wdając się w rozważania, czy faktycznie działania administracji publicznej, będące przedmiotem skarg powszechnych, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, należało w sprawie uznać, że termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie. Skarżący nie usunął w odpowiedzi na wezwanie braku formalnego skargi, a tym samym również nie wskazał takiej decyzji czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej, który został ujęty w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2-3 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.