III SA/Wr 157/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 3 marca 2018 r. W. S. (dalej jako: "skarżący"), wniósł skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2018 r. Następnie w dniu 17 maja 2018 r. skarżący przedłożył do akt sprawy pismo, w którym oświadczył, że wycofuje wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Oświadczenie o cofnięciu skargi jest czynnością jednoznaczną i stanowczą. Musi być ono sformułowane precyzyjnie i nie może budzić żadnych wątpliwości. Innymi słowy oświadczenie takie powinno jednoznacznie wyrażać wolę strony skarżącej (por. II GSK 1127/11). Wobec jednoznaczności przedmiotowego oświadczenia i braku podstaw do uznania cofnięcia za nieskuteczne, postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.