III SA/Wr 152/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, zażalenia strony skarżącej na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z [...] r. (sygn. akt III SA/Wr 152/19) postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte zażaleniem.

Pismem z [...]r. "A" (dalej: strona skarżąca) wniosła zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z [...]r. (sygn. akt III SA/Wr 152/19). W postanowieniu tym WSA zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...]r. strona skarżąca oświadczyła, że w związku z zarządzeniem w przedmiocie zwrotu na rzecz strony skarżącej nadpłaconej opłaty sądowej w kwocie [...] zł, cofa zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1 i 2 powołanego przepisu. Nie budzi wątpliwości fakt, że cofnięcie wniesionego środka zaskarżenia, pozostaje czynnością dyspozytywną strony, której skuteczne podjęcie powoduje bezprzedmiotowość postępowania w zakresie cofniętej czynności. Z art. 60 p.p.s.a. wynika, iż badając dopuszczalność cofnięcia skargi, sąd ustala, czy czynność nie prowadzi do obejścia prawa, lub czy umorzenie nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z braku natomiast odmiennych regulacji, uznać należy, że tożsame przesłanki podlegają ocenie sądu przy cofnięciu innych pism niż skarga. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie zażalenia nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, skoro przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło zarządzenie o zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego, czyli niweczące wszelkie negatywne dla strony skutki zaskarżonego zażaleniem zarządzenia. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem zażalenia podlegało umorzeniu.