III SA/Wr 129/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III skargi M.D. na decyzję Starosty Dzierżoniowskiego z dnia 28 listopada 2023 r., nr KT.5410.1.DDZ29499.2023 w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z dnia 28 listopada 2023 r., nr KT.5410.1.DDZ29499.2023, Starosta Dzierżoniowski (dalej jako: "organ I instancji, "Starosta"), po rozpatrzeniu wniosku M. D. (dalej jako: "skarżący") w sprawie rejestracji pojazdu, odmówił jego rejestracji. Skarżący wniósł na ww. rozstrzygnięcie odwołanie, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej jako: "SKO", "organ II instancji") postanowieniem z dnia 22 stycznia 2024 r., znak: SKO 4162/131/2023, stwierdziło uchybienie do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 26 lutego 2024 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie SKO, a w wyniku przedłożonych wyjaśnień z dnia 21 marca 2024 r. - również na organ I instancji. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 112/24, Przewodniczący Wydziału III zarządził rozdzielenie skargi M. D. z dnia 26 lutego 2024 r. w oparciu o treść art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", na skargę na postanowienie SKO oraz skargę na decyzję Starosty. Skarga na postanowienie SKO została zatem zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt III SA/Wr 112/24, natomiast przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na decyzję Starosty z dnia 28 listopada 2023 r., nr KT.5410.1.DDZ29499.2023. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku decyzji wydawanych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja wydana przez organ II instancji, która ostatecznie rozstrzyga sprawę. Strona musi bowiem wyczerpać przed wniesieniem skargi środki zaskarżenia przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też decyzji wydanej w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia może być wyłącznie decyzja organu II instancji. W rozpatrywanym przypadku skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu w terminie 14 dni od doręczenia kwestionowanej decyzji, o czym skarżący został prawidłowo pouczony w decyzji Starosty. Ponieważ przedmiotem skargi w tej sprawie skarżący uczynił jednak decyzję pierwszoinstancyjną, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie pozostaje tylko wyjaśnić, że do rozpoznania pozostaje druga skarga skarżącego - na postanowienie SKO, zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Wr 112/24.