III SA/Wr 1087/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w Ł. na czynność Starosty Zgorzeleckiego z dnia 3 listopada 2021 r. nr KN.1711.8.2019.13 w przedmiocie wystąpienia pokontrolnego postanawia: sprostować z urzędu sentencję postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2022 r. w ten sposób, że po wersie 10 rubrum tego postanowienia "na czynność Starosty Zgorzeleckiego" dodać wers 11 w brzmieniu "z dnia 3 listopada 2021 r. nr KN.1711.8.2019.13".

Postanowieniem z 7 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę C. Sp. z o.o. w Ł. na czynność Starosty Zgorzeleckiego w przedmiocie wystąpienia pokontrolnego. W sentencji postanowienia nie wskazano daty ani numeru zaskarżonej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym - art. 156 § 2 p.p.s.a. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, tj. w jego komparycji i rozstrzygnięciu (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, błędna odmiana słowa itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, daty wyroku, sygnatury akt sprawy, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski to widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia. W sentencji postanowienia nie wskazano daty oraz numeru zaskarżonej czynności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a, postanowiono jak w sentencji.