III SA/Wr 106/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 20 czerwca 2022 r. nr SKO/41/DP-7/2022 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu indywidualnego do istniejącego budynku mieszkalnego z działki drogowej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 10 sierpnia 2022 r. K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej: SKO, organ) z dnia 20 czerwca 2022 r. nr SKO/41/DP-7/2022 w przedmiocie pozwolenia wskazanym w sentencji postanowienia. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie przez stronę przed złożeniem skargi wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych przesłanych do kolejnej sprawy tej skarżącej prowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu o sygn. akt III SA/Wr 35/23 (k. 3 II-instancyjnych akt administracyjnych) wynika, że skarżąca pismem z 25 lipca 2022 r. wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z kolei 10 sierpnia 2022 r. wystąpiła – za pośrednictwem organu – ze skargą na zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że uzewnętrzniona wola strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowania w sprawie. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, sąd administracyjny nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu objętego takim wnioskiem. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II GSK 4285/17). Sąd podziela ten pogląd i przyjmuje go za własny. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została prawidłowo pouczona o przysługujących jej środkach zaskarżenia. Skoro wybrała jako pierwszy środek w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – to późniejsza skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając to na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 postanowił, jak w sentencji.