III SA/Wa 983/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Honorata Łopianowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. S.K.A. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie / Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku z dnia 14 grudnia 2015 r., nr IPPP2/4512-849/15-4/MJ w przedmiocie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.

S. sp. z o.o. S.K.A. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów – organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie / Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku z 14 grudnia 2015 r., nr IPPP2/4512-849/15-4/MJ, w przedmiocie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Powyższa interpretacja została wydana w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego wskazującego na zastosowanie zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowieniem z 23 lutego 2016 r. (sygn. akt I FSK 1573/14). Naczelny Sąd Administracyjny zapytał: "Czy art. 135 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 2006r. Nr L 347, s. 1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się krajowemu uregulowaniu [art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej »u.p.t.u.«)], zgodnie z którym zwolniona od VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata w zakresie, w jakim art. 2 pkt 14 u.p.t.u. definiuje, że pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej". Skoro zaskarżona interpretacja została wydana w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, Sąd doszedł do wniosku, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zadanego pytania prejudycjalnego będzie miało istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.