III SA/Wa 92/17

Dnia 7 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I kwartał 2009 r. oraz I kwartał 2010 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

W.R. (dalej jako "Strona" lub "Skarżący"), pismem z dnia 13 grudnia 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I kwartał 2009 r. oraz I kwartał 2010 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż naraziło by mnie to na dużą i niepowetowaną stratę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku, choć bardzo lakoniczne, dają jednakże podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, dokonując oceny zasadności wniosku Skarżącego, wziął przede wszystkim pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota ta wynosi bowiem 267.786 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 155.534 zł oraz kosztami egzekucyjnymi w łącznej kwocie 9.027, 30 zł, co jest kwotą bardzo znaczną w zestawieniu z brakiem dochodów Skarżącego i jego sytuacją majątkową. Sąd zauważa przy tym, że w aktach sprawy znajduje się szereg dokumentów przesłanych przez Skarżącego w związku z toczącym się w niniejszej sprawie postępowaniem wpadkowym w przedmiocie prawa pomocy. Z dokumentów tych wynika, że Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżący zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu niepełnosprawnych rodziców. Ponadto Skarżący jest osobą schorowaną, wymagającą ciągłego leczenia (hospitalizacje, operacje). W związku z tak ustalonym stanem majątkowym Skarżącego, Sąd podziela stanowisko Skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć zdecydowanie negatywny wpływ na skromne możliwości utrzymania się Skarżącego, a także na ograniczenie możliwości finansowania leczenia, co może doprowadzić do pogłębienia się złego stanu zdrowia Skarżącego. Okoliczności powyższe bez wątpienia uznać należy za wypełniające przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zarówno przesłankę znacznej szkody (w tym konkretnym przypadku niemajątkowej) oraz przesłankę trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z oceną prawną zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W., nie przesądza zatem ani o jej prawidłowości, ani o jej nieprawidłowości. Po pierwsze bowiem postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania dotyczy wyłącznie kwestii wpadkowej jaką stanowi wstrzymanie wykonania, po drugie inne są przesłanki wstrzymania wykonana oraz rozstrzygnięcia w sprawie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji