III SA/Wa 918/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności zabezpieczające postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 918/17, w ten sposób, że w miejsce imienia i nazwiska sędziego WSA: "Anna Jarosław Trelka", wpisać imię i nazwisko sędziego WSA: "Jarosław Trelka"

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ppsa). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność. Należy stwierdzić, że w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 918/17, na skutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie dopisano drugie imię jednego z sędziów WSA orzekających w tej sprawie. Prawidłowe imię i nazwisko wspomnianego sędziego WSA to: "Jarosław Trelka", podczas gdy w komparycji tego wyroku błędnie wskazano: "Anna Jarosław Trelka". Taką oczywistą omyłkę pisarską należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. Sąd mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.