III SA/Wa 901/17

18/5/2017 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 18/5/2017 r po rozpoznaniu wniosku W. sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. p o s t a n a w i a 1. Zwolnić Skarżącą od wpisu od skargi powyżej kwoty 100,- zł 2. odmówić Spółce przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie

Skarżąca – W. sp. z o.o. – złożyła, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (formularz PPPr). W uzasadnieniu wskazała, że w wyniku wydania zakwestionowanej decyzji, opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności, został zablokowany jej rachunek bankowy. Wskutek tego nie ma możliwości uregulowania jakichkolwiek zobowiązań. Kapitał zakładowy oznaczyła na kwotę 50 tys zł, wysokość straty za 2016 r. – na kwotę niespełna 35 tys zł. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego (m.in. o przedłożenie faktur VAT, wyciągów z rachunków bankowych za okres prowadzenia działalności gospodarczej, wskazanie źródeł finansowania bieżącej działalności, wysokości dopłat, i in) spółka wskazała jedynie, że do stałych kosztów, które ponosi, zaliczają się, w szczególności: składka na ZUS, koszty bieżącej obsługi księgowej, obsługa prawna, koszty utrzymania biura. Nie ma środków pieniężnych w kasie Pismem z 28/4/2017. zwróciła się o przedłużenie terminu na dostarczenie dokumentów – do 15/5/2017 r. W piśmie z 15/5/2017 r. Skarżąca poinformowała o tym, że przez ostatnie sześć miesięcy nie prowadziła działalności i nie wystawiała faktur; nie reguluje zobowiązań (blokada rachunków bankowych, brak środków); nie wypłaca wynagrodzeń la pracowników i członków zarządu; - Spółka skorzystała z pożyczki wspólników udzielonej pod warunkiem przeznaczenia jej na postępowanie upadłościowe ([...]); - nie ponosi kosztów obsługi prawnej i księgowej. Skarżąca załączyła bilans, rachunek zysków i strat, CIT. Referendarz sądowy wskazuje, że wnioskowany przez Stronę termin na złożenie dokumentów upłynął i Strona przedłożyła większość informacji, z których można wnioskować o jej kondycji. Rozpoznanie skargi przez Sąd jest uzależnione od uiszczenia wpisu od skargi w kwocie niespełna 1200 zł. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.". Jednakże, niezbywalnym warunkiem udzielenia pomocy stronie jest uprawdopodobnienie jej (złej) sytuacji finansowej. Wyrazem uprawdopodobnienia złej sytuacji nie jest złożenie niewypełnionego formularza PPPr, ani gołosłownych deklaracji Skarżącej. Jednakże, wskutek doręczenia wezwania, będącego wyrazem wątpliwości urzędnika sądowego, co do rzeczywistej sytuacji Spółki, wnioskowane informacje zostały, w przeważającej części, przekazane. W szczególności, przekazane zostały dokumenty rachunkowe i finansowe Spółki, z których wynika ograniczenie (zaprzestanie) prowadzenia działalności. Nadto, z rubryki 10 formularza z 5/4/2017 r. wynikało, że Skarżąca nie ma środków pieniężnych w kasie, obciążają ją jednak koszty bieżące działalności, które, jak należy wnosić ze złożonych oświadczeń (np. deklaracji o uzyskanej stracie – rubryka 8 formularza) – pokrywa. Kwestia ta została wyjaśniona w pkt 4, 5, 9 pisma Strony z 15 maja 2017 r. Co więcej, okoliczność złej sytuacji finansowej została potwierdzona w postanowieniu z 27/2/2017 r. Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, w której Sąd stwierdził, nie dość, że majątek Spółki nie wystarcza na zaspokojenie jej zobowiązań, ale uznał jej niewypłacalność. Z treści tego postanowienia wynikają roszczenia dochodzone (bezskutecznie lub z ograniczoną skutecznością) wobec Spółki, jak też aktualna "zdolność" płatnicza Skarżącej. Urzędnik sądowy zauważa, że stwierdzona "niewypłacalność" oznacza niemożność pokrycia w s z y s t k i c h ciążących na Stronie zobowiązań, a nie zobowiązań wobec Sądu, które przecież nie ustępują – co do zasady – pierwszeństwa zaspokojenia. Nie może być to zatem okoliczność uzasadniająca przyznanie prawa pomocy na następnych etapach postępowania. Urzędnik sądowy decyduje o przyznaniu prawa pomocy na etapie skargi do Sądu mając na uwadze ograniczenia Spółki w korzystaniu z kapitału (postępowanie egzekucyjne, blokady rachunków), ocenę wyrażoną przez SR względem Strony, jak też mając na względzie postulat bezzwłocznego zagwarantowanie Stronie dostępu do Sądu – po uiszczeniu symbolicznej jedynie opłaty. Dlatego, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., urzędnik sądowy zastosował rygor wskazany w wezwaniu z 14/4/2017 r. i postanowił, jak w sentencji.