III SA/Wa 877/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę

A. sp. z o.o. z siedzibą w S. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 20 lutego 2017 r. Skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych powyższej skargi, poprzez: 1) własnoręczne podpisanie skargi przez uprawnioną do tego osobę lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, 2) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. A. W., działając w imieniu skarżącej Spółki jako jej Prezes Zarządu, nadesłał w odpowiedzi na powyższe wezwanie dwa egzemplarze podpisanej przez siebie skargi z dnia 12 stycznia 2017 r., wnosząc dodatkowo o dołączenie do akt niniejszej sprawy dokumentów złożonych do akt sprawy III SA/Wa 668/17 w postaci wydruku z KRS potwierdzającego jego upoważnienie jako Prezesa Zarządu do reprezentacji skarżącej Spółki oraz umowy o pracę z dnia 9 kwietnia 2015 r. A. W. wskazał również w przedmiotowym piśmie na skomplikowany stan prawny skarżącej Spółki w zakresie jej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak już wcześniej wskazano, w rozpoznawanej sprawie Skarżąca była wzywana do usunięcia braków formalnych jej skargi, poprzez: 1) własnoręczne podpisanie skargi przez uprawnioną do tego osobę lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, 2) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Skarżąca nie wykonała w sposób pełny powyższego wezwania, gdyż nie złożyła odpisu z KRS, z którego wynikałoby upoważnienie do działania w jej imieniu dla A. W., który podpisał skargę z dnia 12 stycznia 2017 r. jako jej Prezes Zarządu. Zauważyć w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażony jest pogląd zgodnie z którym nie zwalnia z wypełnienia dyspozycji przepisu art. 29 p.p.s.a. złożenie odpisu z KRS wykazującego umocowanie organu do działania w imieniu spółki, w innej sprawie tego samego podmiotu, zaś w pozostałych sprawach poinformowanie sądu, że odpis z KRS spółki został złożony do akt danej sprawy. Konieczne jest natomiast wykazanie tego umocowania, poprzez złożenie stosownego dokumentu w każdym indywidualnym postępowaniu (por. postanowienia NSA z dnia: 06.10.2015r. sygn. akt I FSK 1590/15, 24.09.2009r. sygn. akt II FSK 1586/09, 05.11.2009r. sygn. akt I FSK 1179/09 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto końcowo odnotować należy, że również sama Skarżąca wskazuje w niniejszej sprawie na skomplikowany stan prawny w zakresie jej reprezentacji, co dodatkowo czyniło koniecznym wykazanie istnienia upoważnienia do działania w jej imieniu dla osoby, która podpisała skargę. Wobec powyższego, Sąd uznając braki formalne skargi za nieuzupełnione, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.