III SA/Wa 824/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Gajewski, , po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.-S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić U.-S. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

U. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Wpis od skargi został uiszczony w kwocie 100 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej, pismem z dnia 3 marca 2017 r., do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi braku formalnego skargi, przez oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Nadto dnia 16 marca 2017 r., na adres Sądu pełnomocnik skarżącej nadał stosowny oryginał pełnomocnictwa oraz nie będący oryginałem, niepoświadczony za zgodność z oryginałem, ani też nie będący wydrukiem komputerowym pobranym w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym odpis z KRS. Na podstawie zarządzenia z dnia 28 marca 2017 r., wezwaniem z dnia 30 marca 2017 r. zwrócono się do pełnomocnika Skarżącej o złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Jednocześnie wyjaśniono, iż nadesłana przy piśmie z dnia 16 marca 2017 r. kserokopię informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców nie odpowiada treści wezwania z dnia 3 marca 2017 r. Sąd pouczył, że organem uprawnionym do potwierdzania za zgodność z oryginałem dokumentów jest notariusz (art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 z późn. zm.). Za zgodność z oryginałem może poświadczyć występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym (por. art. 48 § 3 ppsa. w zw. z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.; art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 z późn. zm.; art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 z późn. zm.). W wezwaniu pouczono również, że nieuzupełnienie ww. braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 3 kwietnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych). Pełnomocnik skarżącej przy pismach z dnia 10 i 18 kwietnia 2017 r. nadesłał odpowiednio wydruk scanu pełnomocnictwa oraz oryginał pełnomocnictwa z dnia 4 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej "p.p.s.a.") jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu. Sąd stwierdza, że pełnomocnik Skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Pełnomocnik Skarżącej nie wypełnił prawidłowo wezwania Sądu do usunięcia braku formalnego skargi, nadesłał bowiem dokument pełnomocnictwa pomimo, iż był wzywany do złożenia oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Sąd wskazuje, iż do pisma z dnia 16 marca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego dołączył kserokopię dokumentu pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Nie był to zatem ani oryginał wydruku z rejestru przedsiębiorców ani dokument poświadczony za zgodność z oryginałem. Sąd podkreśla, iż zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braku skargi było sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, nie powstała zatem wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, jakim dokumentem należy wykazać umocowanie organu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej posiadającej zdolność sądową do dokonywania czynności w jej imieniu. Jednakże Sąd podziela wyrażony w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że umocowanie do reprezentowania spółek prawa handlowego wykazują dokumenty wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, takie jak odpisy /pełne, aktualne/, wyciągi zaświadczenia i pozostałe informacje (v. postanowienie NSA z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt I GSK 1080/07 i powołane tam orzecznictwo). Mając powyższe względy na uwadze, w ocenie Sądu przedłożony przez pełnomocnika skarżącej Spółki kserokopia wydruku komputerowego informacji pobranej ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości – nie posiada cechy decydujące o nadaniu mu szczególnego znaczenia, zgodnie z treścią art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Ponadto pomimo dwukrotnego wezwania pełnomocnika do złożenia oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia, pełnomocnik Skarżącej nadesłał kopię i oryginał pełnomocnictwa z dnia 4 kwietnia 2017 r. W konsekwencji Sąd stwierdza, że brak formalny skargi w postaci złożenia prawidłowego odpisu z KRS skarżącej nie został uzupełniony, w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.