III SA/Wa 717/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 216/18 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z 19 grudnia 2018 r. III SA/Wa 216/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. J. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Pismem z 15 stycznia 2019 r. Skarżąca wniosła o uzasadnienie wyroku z dnia 19 grudnia 2018 r. Następnie w piśmie z dnia 12 marca 2019 r. Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 216/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z powyższego uregulowania jednoznacznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe (niewpadkowego), a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 424/18). Jednocześnie wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por. postanowienie NSA z 19 lipca 2011 r. sygn. akt I FSK 1048/11). Skarżone orzeczenie musi zatem odpowiadać wymogom z art. 168 § 1 P.p.s.a, w myśl którego orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wskazać należy, że wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania, a uchybienie w tym zakresie skutkuje niedopuszczalnością wniesienia takiej skargi. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Kwestionowany przez Skarżącą wyrok z 19 grudnia 2018 r., wydany w sprawie III SA/Wa 216/18 nie jest prawomocny. Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co oznacza, że po otrzymaniu uzasadnienia sporządzonego na jej wniosek, będzie miała możliwość zaskarżenia wskazanego orzeczenia skargą kasacyjną (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Wobec stwierdzenia, że skarga o wznowienie dotyczy postępowania sądowego zakończonego nieprawomocnym wyrokiem, skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić, jako przedwczesną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.