III SA/Wa 646/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2012 r. postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi

Skarżący J. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku rolnego za 2012 r. Skargę tę następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił postanowieniem z 24 kwietnia 2014 r. Przyczyną tego odrzucenia było nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci podpisu. Odpis wspomnianego postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2014 r. W dniu 29 kwietnia 2014 r. przesłał on do Sądu podpisaną kopię skargi. Następnie pismem z 29 kwietnia 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym 2 maja 2014 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W piśmie z 5 czerwca 2014 r. Skarżący wyjaśnił, że przyczyną uchybienia terminu była konieczność opieki nad chorym [...] bratem R. B.. Wskazał, że brat cierpi na [...], [...] i [...]. Depresja ta udzieliła się także Skarżącemu. Przez dłuższy czas nie mógł dojść do siebie. Skarżący podał, iż przyczyna uchybienia terminu ustąpiła około 30 kwietnia 2014 r. Do wniosku dołączył m. in. zaświadczenie lekarskie potwierdzające, że brat leczony jest [...] oraz, że w marcu 2014 r. nastąpiło nasilenie objawów [...], które utrzymywało się przez kilka tygodni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu tego terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 25 listopada 2011 r. (II OZ 1123/11) zasadniczym celem przywrócenia terminu jest wyeliminowanie negatywnych skutków jego uchybienia, w sytuacji gdy do uchybienia tego doszło w rezultacie okoliczności niezawinionych przez stronę, zobligowaną do dokonania czynności procesowej w oznaczonym czasie. Jeszcze dobitniej podobny pogląd Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w postanowieniu z 31 sierpnia 2011 r. (II FZ 412/11) stwierdzając, że instytucja przywrócenia terminu służy pogodzeniu zasady sprawności postępowania (art. 7 P.p.s.a.), której służą m.in. wymogi proceduralne dotyczące terminów, z prawem do sądu. Z powyższego wynika zatem, że przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu intencją ustawodawcy było umożliwienie stronie obrony swoich praw przed sądem w sytuacji, gdy upływ tego terminu wywołał negatywne dla niej skutki, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Konieczną i zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać czynności sądowej. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2010 r. (II FZ 534/10) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Sądu przesłanka braku winy określona w art. 86 § 1 P.p.s.a. została w niniejszej sprawie spełniona. Jako przyczynę uchybienia terminu Skarżący wskazał konieczność opieki nad chorym [...] bratem R. B., który cierpi na [...], [...] i [...]. Stan [...] brata i przebywanie z nim negatywnie wpłynęły na zdrowie psychiczne Skarżącego, który nie radził sobie z atakami brata. Opieka nad bratem całkowicie zdezorganizowała jego życie, spowodowała, że Skarżący zapomniał o konieczności przesłania do Sądu podpisanej skargi. Skarżący przedłożył też zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że brat jest leczony [...] od 2007 r. W marcu 2014 r. nastąpiło nasilenie objawów [...], które utrzymywało się przez kilka tygodni. Zdaniem Sądu w opisanym wyżej zachowaniu Skarżącego nie sposób doszukać się winy. Uzasadnia to zatem przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem skutków choroby brata i jej następstw Skarżący nie mógł przewidzieć i zaplanować. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.