III SA/Wa 639/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Honorata Łopianowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z 28 grudnia 2016 r. F. sp. z o.o. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2016 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2012 r., w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji w znaczny sposób utrudniłoby Spółce prowadzenie działalności gospodarczej oraz spowodowałoby trudny do odwrócenia skutek w postaci znacznych strat finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, podkreślił, że to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Tymczasem Skarżąca ograniczyła się jedynie do sformułowania samego wniosku, skrótowo jedynie wskazując, że wykonanie zaskarżonej decyzji w znaczny sposób utrudniłoby Spółce prowadzenie działalności gospodarczej oraz spowodowałoby trudny do odwrócenia skutek w postaci znacznych strat finansowych. W tym miejscu należy zaznaczyć, że Skarżąca nie wyjaśniła w szczególności, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji ujemnie wpłynie na możliwość prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, co uniemożliwia przeprowadzenie oceny czy w rozpoznawanej sprawie mogą zachodzić trudne do odwrócenia skutki. Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Skutki w tym zakresie są oczywiste i zawsze prowadzą do ujemnych następstw polegających na zmniejszeniu majątku zobowiązanego. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których w sytuacji ewentualnego wygrania sporu sądowego nie można by było naprawić. Nie bez znaczenia dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest też to, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 681/13). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.