III SA/Wa 637/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki wraz z drugim wspólnikiem oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz radcę prawnego

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF Skarżący – L. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Urząd skarbowy jest reprezentowany przez sztab prawników, a Skarżący pozostaje bez pomocy, a nie stać go na profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący wskazał, że jest ciężko chory i obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie posiada majątku. Skarżący oświadczył, że otrzymuje zasiłek z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie [...] zł, a koszty jego utrzymania (energia elektryczna, gaz, woda, śmieci, ogrzewanie wynoszą miesięcznie około 650 zł. Na wezwanie referendarza sądowego o przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń Skarżący nadesłał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaświadczenie lekarskie, zwolnienie lekarskie, odcinek pocztowy wypłaty świadczenia ZUS w kwocie [...] zł, zeznania podatkowe PIT-37, z których wynika, że w 2016 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie [...] zł, a w 2017 r. dochód [...] zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, przyjąć należy, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do zwolnienia Skarżącego od kosztów sądowych we wnioskowanym zakresie oraz do ustanowienia radcy prawnego. Jak wynika z oświadczeń i dokumentów nadesłanych przez Skarżącego jego dochód stanowi jedynie zasiłek ZUS w kwocie [...] zł. Skarżący nie posiada majątku, ani oszczędności. Ponadto Skarżący jest osobą schorowaną. Miesięczne koszty utrzymania Skarżącego, bez uwzględnienia kosztów wyżywienia, wynoszą około 650 zł). Przyjąć w związku z tym należy, że Skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych ani ponieść kosztów usług radcy prawnego. Orzekając o zwolnieniu Skarżącego od kosztów sądowych oraz o ustanowieniu radcy prawnego, referendarz sądowy wziął również pod uwagę, że oświadczenia Skarżącego zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji