III SA/Wa 609/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PHU A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za październik i grudzień 2007r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od kwietnia do września oraz listopad 2007r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

PHU A. Sp. z o.o. (dalej zwana: "Skarżącą"), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2013r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za październik i grudzień 2007r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od kwietnia do września oraz listopad 2007r. w łącznej wysokości 203.456zł. Skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Skarżąca wyjaśniła, iż wniosek ten jest uzasadniony tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wyjaśniła, że w 2013r. za poszczególne miesiące osiągnęła wyniki finansowe zbliżone do zera a na dzień 30 listopada 2013r. wynik netto osiągnął wartość ujemną w wysokości 87.975,26. Dla Skarżącej konieczność natychmiastowej zapłaty określonych kwot zaległości wraz z odsetkami za zwłokę przekracza aktualne możliwości finansowe. Skarżąca nadmieniła, iż przymusowe wykonanie decyzji może doprowadzić do utraty jej płynności finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. P.p.s.a. nie precyzuje pozytywnych przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Ocena, czy wskazane przez stronę okoliczności są wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, leży w gestii Sądu. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności - por. J. Borkowski - Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym - "Monitor Prawniczy" 2006, nr 14, s. 677. W ocenie Sądu w sprawie zaszły przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji mogłyby doprowadzić do utraty jej płynności finansowej, oraz nieterminowej regulacji zobowiązań nie tylko podatkowych, ale i innych (wynagrodzeń pracowniczych) bądź redukcję zatrudnienia. Skarżąca wyjaśniła, że w 2013r. za poszczególne miesiące osiągnęła wyniki finansowe zbliżone do zera, a na 30 listopada 2013r. wynik netto osiągnął wartość ujemną w wysokości 87.975,26. Nadmienić należy, że łączna kwota zobowiązań podatkowych wynikająca z decyzji organu I instancji, którą Skarżąca zobowiązana jest uiścić wynosi 203.456zł. Konieczność natychmiastowej zapłaty ww. zaległości z odsetkami za zwłokę przekracza aktualne możliwości finansowe Spółki co potwierdzają dokumenty załączone do akt sądowych. Zdaniem Sądu wyjaśnienia Skarżącej są również wiarygodne w zakresie restrukturyzacji i zmniejszenie zatrudnienia z 60 etatów do 40. Istotne w sprawie jest również to, że zgodnie z twierdzeniem Skarżącej kryzys gospodarczy dotknął prowadzoną przez nią działalność, czego przejawem był spadek zamówień na towary oraz wydłużające się terminy płatności od kontrahentów. W tych okolicznościach uznać należy, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.