III SA/Wa 563/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak, Sędziowie sędzia WSA Piotr Dębkowski, sędzia WSA Hanna Filipczyk (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Anna Węgorska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2023 r. sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz G. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

1. Postępowanie przed organem interpretacyjnym 1. W dniu 24 sierpnia 2022 r. G. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS" lub "organ interpretacyjny") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług (dalej także: "VAT"). 2. We wniosku (uzupełnionym na wezwanie organu interpretacyjnego pismem z dnia 8 listopada 2022 r.) Skarżąca przedstawiła stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Spółka realizowała projekt "[...]". Środki na realizację projektu były przekazywane przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej: "NCBiR"), które zapewniło finansowanie w Ramach Programu na Rzecz Obronności i Bezpieczeństwa Państwa. Projekt realizowało konsorcjum w składzie: Instytut [...] – jako lider konsorcjum, Spółka oraz [...] Instytut [...]. Lider konsorcjum zgodnie z umową na wykonanie projektu otrzymywał środki finansowe od NCBiR, które były przekazywane w związku z realizacją poszczególnych etapów projektu. Po otrzymaniu środków finansowych lider konsorcjum przekazywał je Spółce na realizację kolejnego etapu lub zadania wynikającego z projektu, zgodnie z zapotrzebowaniem, które Spółka zgłaszała w oparciu o wniosek o płatność etapową. W związku z otrzymywaniem środków za wykonane prace Spółka wystawiała liderowi konsorcjum faktury zaliczkowe. Towary nabywane w ramach projektu zostały wykorzystane do wykonania powyższego zadania z założeniem, że po zakończeniu projektu będą dalej służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Rezultaty projektu były udostępniane w ramach finansowania (dotacji) na realizację projektu, tj. bez wynagrodzenia. Rezultaty projektu były udostępniane na rzecz Skarbu Państwa. NCBiR działa w oparciu o zasady określone ustawą z 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2279 ze zm.; dalej: "ustawa o NCBiR"). Środki finansowe, którymi dysponuje NCBiR na realizację projektu w ramach konkursu, pochodzą z dotacji celowej z budżetu państwa. Jednocześnie projekt jest również realizowany w części ze środków własnych Spółki i pozostałych uczestników konsorcjum w części nieobjętej finansowaniem. Kwota dotacji przyznanej w celu realizacji opisanego projektu została wyliczona w oparciu o stanowiący załącznik do umowy o wykonanie i finansowanie projektu kosztorys. Dotacja ma charakter dotacji kosztowej. Umowa zawiera postanowienia dotyczące tzw. kosztów kwalifikowanych, a więc wydatków poniesionych przez Spółkę i innych uczestników konsorcjum, które mogą zostać sfinansowane z otrzymanej od NCBiR dotacji. Wysokość dotacji uzależniona była od wysokości wydatków kwalifikowanych wskazanych w kosztorysie oraz procentowanego udziału NCBiR w ich finansowaniu. Otrzymana przez Spółkę dotacja mogła być przeznaczona wyłącznie na realizację przypisanego w ramach projektu zadania. Nabywane towary w ramach projektu nie służyły i nie będą służyły Spółce do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z umową o wykonanie i finansowanie projektu Skarb Państwa jest uprawniony do nieodpłatnego korzystania z efektów realizacji projektu na polach eksploatacji wymienionych w oświadczeniu składanym liderowi konsorcjum zgodnie z postanowieniami umowy (na podstawie art. 32 ust. 4 ustawy o NCBiR), wybranych spośród wszystkich znanych na dzień zakończenia projektu na zasadzie licencji pełnej, niewyłącznej, nieograniczonej terytorialnie i czasowo wraz z prawem do dokonywania dowolnych zmian, adaptacji, przeróbek i modyfikacji oraz prawem do udzielania sublicencji. Lider konsorcjum oraz partnerzy konsorcjum przeniosą na Skarb Państwa własność prototypów oraz demonstratorów powstałych w wyniku wykonania projektu, na żądanie Skarbu Państwa zgłoszone w terminie określonym w umowie. Powyższe stanowi zobowiązania umowne uczestników konsorcjum, w tym Spółki. Nie wpływa na prawo do otrzymania dotacji. Natomiast niewykonanie tych zobowiązań może skutkować przewidzianą w umowie o wykonanie i finansowanie projektu odpowiedzialnością za jej prawidłowe wykonanie. 3. Spółka zapytała, czy otrzymana dotacja na realizację projektu stanowi podstawę opodatkowania VAT i czy w związku z realizacją projektu ma możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. 1.4. Spółka stanęła na stanowisku, że dotacja na realizację projektu nie stanowi podstawy opodatkowania VAT i że w związku z realizacją projektu ma możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. 1.5. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] grudnia 2022 r. DKIS uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe – w zakresie nieuznania za podstawę opodatkowania dofinansowania otrzymanego w ramach realizowanego projektu i prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków służących realizacji projektu. W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.; dalej: "u.p.t.u.") opodatkowaniu podatkiem podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 29a ust. 1 u.p.t.u. włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Przepis art. 29a ust. 1 ustawy stanowi odzwierciedlenie art. 73 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1 ze zm.; dalej: "dyrektywa 2006/112/WE"). Zdaniem DKIS w tej sprawie wystąpią skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie. Przekazywane Spółce (członkowi konsorcjum) za pośrednictwem lidera konsorcjum środki finansowe na realizację projektu w zakresie badań naukowych oraz prac rozwojowych należy uznać za otrzymane od osoby trzeciej środki (dotacje, subwencje lub dopłaty o podobnym charakterze) mające bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Spółkę usług. Otrzymane środki od NCBiR nie mogły być przeznaczone na ogólną działalność Spółki, lecz mogły zostać wykorzystane tylko i wyłącznie na określone i wskazane w umowie zawartej pomiędzy konsorcjum a NCBiR działanie, tj. na wykonanie projektu zgodnie z umową oraz na konkretne działania wykonywane w ramach tego projektu. Dofinansowanie było ściśle związane z realizacją konkretnych zadań w ramach poszczególnych etapów projektu. Nadto zgodnie z umową o wykonanie i finansowanie projektu Skarb Państwa jest uprawniony do nieodpłatnego korzystania z efektów realizacji projektu na polach eksploatacji wymienionych w oświadczeniu składanym liderowi konsorcjum zgodnie z postanowieniami umowy na zasadzie licencji oraz prawem do udzielania sublicencji. Lider konsorcjum oraz partnerzy konsorcjum przeniosą na Skarb Państwa własność prototypów oraz demonstratorów powstałych w wyniku wykonania projektu, bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia, tj. w ramach otrzymanej dotacji na żądanie Skarbu Państwa. Właścicielem praw majątkowych powstałych w wyniku realizacji projektu dotyczącego badań naukowych lub prac rozwojowych jest Skarb Państwa. Zatem wbrew twierdzeniu Spółce przekazana dotacja stanowi zapłatę za realizację określonych świadczeń – przekazanie praw majątkowych, a tym samym czynność przeniesienia praw majątkowych (powstałych w wyniku realizacji projektu dotyczącego badań naukowych lub prac rozwojowych) nastąpi odpłatnie i podlega/będzie podlegać opodatkowaniu VAT. W analizowanej sprawie przyznane dofinansowanie umożliwia beneficjentowi nieodpłatne korzystanie z efektów realizacji projektu na zasadzie licencji/z prawem do udzielania sublicencji oraz nabycie własność prototypów oraz demonstratorów powstałych w wyniku wykonania projektu. Istotne jest to, że realizacja świadczeń jest zależna od otrzymania dotacji, co przeczy tezie, że nie stanowi ona dopłaty do realizowanych świadczeń. Dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności – dofinansowanie otrzymane przez Spółkę nie może być przeznaczone na inne cele niż realizacja projektu. Fakt, że Spółka wykonuje określone czynności na rzecz beneficjenta projektu (NCBiR) nie pobierając od niego odpłatności, nie oznacza, że te świadczenia są wykonywane nieodpłatnie, gdyż zapłatę za te świadczenia stanowią otrzymane przez Spółkę środki zwane dotacją (dofinansowaniem). W związku z powyższym otrzymywana dotacja w istocie w sposób zindywidualizowany i policzalny związana jest z wartością danego świadczenia, a więc jego ceną, ustaloną w tym przypadku, na poziomie poniesionych kosztów, bowiem możliwe jest zidentyfikowanie ekonomicznej i bezpośredniej zależności pomiędzy dotacją a ostateczną wartością (ceną) wykonanej usługi. Z uwagi na powyższe zdaniem organu interpretacyjnego dofinasowanie otrzymane przez Spółkę (członka konsorcjum) za pośrednictwem lidera konsorcjum na realizację badań naukowych oraz prac rozwojowych w ramach projektu (pochodzące z NCBiR) stanowi/będzie stanowić podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 u.p.t.u., a tym samym podlega/będzie podlegało opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Co do drugiej kwestii – z opisu sprawy wynika, że towary nabywane w ramach projektu nie służyły i nie będą służyły Spółce do czynności opodatkowanych VAT; w konsekwencji w świetle art. 86 ust. 1 u.p.t.u. podatek naliczony przy ich nabyciu nie podlega odliczeniu. 2. Postępowanie sądowoadministracyjne 1. W skardze na tę interpretację indywidualną Skarżąca zarzuciła jej: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 29a ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 u.p.t.u. przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że dotacja otrzymana przez Skarżącą powinna stanowić podstawę opodatkowania VAT, podczas gdy z okoliczności stanu faktycznego wynika, że dotyczy ona wydatków zakupowych (nie sprzedaży) i przyjęcie, że otrzymana dotacja posiada bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług w ramach realizacji projektu, przez co podlega uwzględnieniu w podstawie opodatkowania podatkiem VAT, podczas gdy w rzeczywistości dotacja ta służy pokryciu ogólnych kosztów ponoszonych w związku z realizacją projektu, którym nie można przypisać bezpośredniego związku z konkretną usługą, a tym samym nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT; 2) inne naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 121 § 1 w zw. z art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651; dalej: "O.p.") przez naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów, ze względu na bezkompromisowe przyjęcie w sprawie wykładni profiskalnej oraz brak merytorycznej poprawności i staranności działania organu w ramach prowadzonego postępowania i wydania interpretacji orzekającej w sposób odmienny niż funkcjonujące w obrocie interpretacje wydane w sprawach podobnych do stanowiącej przedmiot skargi, a zatem w sytuacji, w której Skarżąca mogła oczekiwać, że z uwagi dotychczasowy dorobek orzeczniczy jej sprawa zostanie załatwiona w podobny sposób, a interpretacja potwierdzi prawidłowość zajętego stanowiska. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. 2. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Skarga jest zasadna. 2. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sprawę tę Sąd rozpatrzył zgodnie z tymi przepisami. 3. Strony spierają się o to, czy dofinansowanie otrzymane przez Spółkę (pośrednio) od NCBiR na realizację projektu badawczego stanowi wynagrodzenie (zapłatę) za czynność opodatkowaną VAT – dotację mającą bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez nią usług. 4. Zgodnie z art. 29a ust. 1 u.p.t.u. podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem niemającym znaczenia w tej sprawie, jest wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośrednio wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 pkt. 1 u.p.t.u. podstawę opodatkowania stanowi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W art. 8 u.p.t.u. ustawodawca wskazuje, co stanowi świadczenie usług. 5. Zdaniem Sądu zasadny jest w pierwszym rzędzie zarzut naruszenia art. 29a ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 u.p.t.u. przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania tych przepisów w sprawie. Aby można było uznać dofinansowanie za wynagrodzenie za czynność opodatkowaną, należy wskazać tę czynność. Organ interpretacyjny tego nie uczynił. Zaskarżona interpretacja, poza obszernym wywodem na temat treści przepisów prawa (krajowego prawa polskiego i dyrektywy 2006/112/WE) i stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zawiera rozproszone i nieukładające się w spójny obraz uwagi na temat domniemanej czynności (usługi), w bezpośrednim związku z którą ma pozostawać dofinansowanie (por. s. 19-21 interpretacji). 6. Analiza treści tej interpretacji prowadzi do wniosku, że organ interpretacyjny jako taką czynność (usługę) wykonaną przez Spółkę wskazuje: - realizację projektu badawczego ("[d]otacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności – dofinansowanie otrzymane przez [Spółkę] nie może być przeznaczone na inne cele niż realizacja przedmiotowego projektu" – s. 20; "wykonują Państwo określone czynności na rzecz beneficjenta projektu (NCBiR) nie pobierając od niego odpłatności (...)" – s. 21); - przekazanie praw majątkowych (por. "przekazana dotacja stanowi zapłat[ę] za realizację określonych świadczeń – przekazanie praw majątkowych, a tym samym czynność przeniesienia praw majątkowych (powstałych w wyniku realizacji projektu dotyczącego badań naukowych lub prac rozwojowych)" – s. 20); - udzielenie licencji ("przyznane dofinansowanie umożliwia beneficjentowi nieodpłatne korzystanie z efektów realizacji [p]rojektu na zasadzie licencji/ z prawem do udzielania sublicencji (...)" – s. 20); 3.7. Stanowisko to jest rozchwiane (rozmyte) co do tego: (i) na czym polega usługa Skarżącej (na realizacji projektu, na przeniesieniu praw majątkowych, na udzieleniu licencji); (ii) na rzecz kogo zostaje wykonana usługa Skarżącej (na rzecz Skarbu Państwa czy NCBiR). 3.8. W każdym razie należy wskazać, że wypłacona Skarżącej dotacja nie stanowi wynagrodzenia za świadczoną na rzecz NCBiR usługę, gdyż opisany we wniosku o interpretację projekt nie jest skierowany do NCBiR, który jedynie pośredniczy w dystrybucji publicznych środków finansowych na cele związane ze wspieraniem nauki (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2023 r., sygn. akt I FSK 1785/19). 3.9. Należy także wskazać, że nie można udzielić licencji na rzecz podmiotu, na który przeniesiono autorskie prawa majątkowe do danego przedmiotu ochrony prawnoautorskiej. Tezy, że świadczenie (usługa) Spółki polega na przeniesieniu praw majątkowych i że polega ona na udzieleniu licencji – jeżeli miałyby dotyczyć tego samego przedmiotu – pozostają ze sobą w sprzeczności. 3.10. Należy także wskazać na tezy uzasadnienia wyroku NSA z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 2058/19. W wyroku tym sąd kasacyjny wskazał m.in., że celem działania NCBIR nie jest finansowanie potencjalnych zakupów przez Skarb Państwa, lecz przede wszystkim finansowanie rozwoju innowacyjności przedsiębiorców. NCBIR jest bowiem agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.), której zasadniczym celem jest pobudzanie inwestowania przedsiębiorców w działalność naukową w szczególności przez: współfinansowanie przedsięwzięć prowadzonych przez podmiot posiadający zdolność do zastosowania wyników projektu w praktyce i wspieranie pozyskiwania przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, środków na działalność naukową pochodzących z innych źródeł niż budżet państwa (art. 29 ustawy o NCBIR). NCBiR nie jest więc ani samo odbiorcą usług podmiotów, którym przyznano dofinansowanie, ani nie finansuje takich usług wykonywanych na rzecz innych podmiotów. Misja tej agencji jest odmienna. 3.11. W tym samym wyroku NSA stwierdził również, że "[a]by mówić o opodatkowaniu danej czynności VAT, dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności, przy jednoczesnym istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem" i sprzeciwił się tezie organu interpretacyjnego, że usługobiorcą może być "nieokreślony organizacyjnie "Skarb Państwa". Także w tej sprawie organ interpretacyjny nie wskazuje stosunku prawnego łączącego domniemanego usługobiorcę ze Spółką i twierdzi (w jednym z wariantów swojego stanowiska), że usługobiorcą jest "nieokreślony organizacyjnie Skarb Państwa"; także skład orzekający w tej sprawie uważa to za niewłaściwe. 3.12. NSA wytknął także organowi interpretacyjnemu nieuwzględnienie, że "należy odróżnić stosunek umowny, będący przedmiotem interpretacji, który ma wynikać z projektów umów o wykonanie i finansowanie przedmiotowych projektów, które Spółka ma zawrzeć z NCBIR odnośnie dotacji na pokrycie określonych wydatków (kosztów), które będą ponoszone przez Spółkę w ramach realizacji projektów, od stosunku prawnego, który wcale nie musi, a jedynie może dopiero powstać na podstawie innego stosunku umownego, tzn. umowy licencyjnej zawartej pomiędzy Spółką oraz pozostałymi wykonawcami a Skarbem Państwa". To rozróżnienie jest istotne także w sprawie Skarżącej. Z pisma Skarżącej z dnia 8 listopada 2022 r., zawierającego uzupełnienie stanu faktycznego, wynika, że przeniesienie własności prototypów i demonstratorów oraz udzielenie licencji "stanowi obowiązania umowne uczestników konsorcjum, w tym [Spółki]. Nie wpływa na prawo do otrzymania dotacji. Natomiast niewykonanie tych zobowiązań może skutkować przewidzianą w umowie o wykonanie i finansowanie [p]rojektu odpowiedzialnością za jej prawidłowe wykonanie tej umowy" (s. 10 pisma). W świetle przytoczonego sformułowania dofinansowania nie można uznać za wynagrodzenie za udzielenie licencji (dopłatę do takiego wynagrodzenia) – ponieważ dofinansowanie to pozostanie Spółce należne nawet jeżeli ta uchybi zobowiązaniu do udzielenia licencji. Nie ma więc wymaganego koniecznego związku między dofinansowaniem a udzieleniem licencji (która wobec tego nie tylko nominalnie, ale i faktycznie zostaje udzielona nieodpłatnie). To samo dotyczy przeniesienia własności prototypów i demonstratorów. Organ interpretacyjny jest związany opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę. Jest więc związany powyższym przesądzeniem. 3.13. Opodatkowaniu VAT podlegają dostawy towarów i świadczenie usług, a nie płatności (zob., ex multis, wyrok TSUE z dnia 3 maja 2012 r. w sprawie C-520/10 Lebara Ltd, ECLI:EU:C:2012:264, pkt 26). Tylko w nieścisłym i wtórnym sensie można stwierdzić, że wynagrodzenie za usługę jest "opodatkowane" – w istocie bowiem opodatkowana jest usługa. Ponieważ organ interpretacyjny nie był w stanie wskazać konkretnego świadczenia (usługi), w zamian za które Skarżąca otrzymuje dofinansowanie, dofinansowanie to nie stanowi podstawy opodatkowania VAT. Skoro czynności Spółki wynikające z umowy z NCBIR nie mają charakteru dostawy towarów lub świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. i art. 8 ust. 1 u.p.t.u., otrzymane dofinansowanie nie może być uznane za element wynagrodzenia (odpłatności) na poczet czynności opodatkowanych Spółki. 3.14. Przyjmując przeciwne stanowisko, organ interpretacyjny niezasadnie nie uwzględnił także bogatego dorobku orzecznictwa sądów administracyjnych, które już wielokrotnie wypowiadały się na temat charakteru prawnego i skutków podatkowych w VAT dofinansowania otrzymanego przez podatników z NCBiR (w najnowszym orzecznictwie poza wskazanymi już wyrokami zob. także wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 2367/19). Skarżąca ma w tym względzie rację (por. s. 10 skargi). 3.15. Zaskarżona interpretacja indywidualna narusza: - art. 29a ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 u.p.t.u. przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania tych przepisów – przez błędne uznanie, że dotacja otrzymana przez Skarżącą powinna stanowić podstawę opodatkowania VAT; - art. 121 § 1 w zw. z art. 2a O.p. przez nieuwzględnienie na niekorzyść podatnika stanowiska sądów administracyjnych dotyczącego skutków podatkowych w VAT otrzymania dofinansowania w podobnych stanach faktycznych (w tym dofinansowania NCBiR). 3.16. Notabene w skardze sformułowano zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego nie przez "niewłaściwą ocenę co do zastosowania", lecz "niewłaściwe zastosowanie" – mimo że organ interpretacyjny nie stosuje przepisów prawa materialnego. Jest to jednak usterka, którą Sąd ignoruje na zasadzie falsa demonstratio non nocet. 3.17. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Sąd uchylił ją w całości mając na względzie niepodzielny (jednolity) charakter interpretacji indywidualnej i treść normatywną art. 146 § 1 p.p.s.a. (por. wyroki NSA z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 2144/19 i I FSK 2365/19). 3.18. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ interpretacyjny przyjmie ocenę prawną sformułowaną w tym wyroku. 3.19. Sąd zasądził na wniosek Skarżącej i na jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 697 zł, na którą składa się wniesiony wpis od skargi w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł (§ 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. poz. 1687) i opłata skarbowa od złożenia dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. [pic]