III SA/Wa 55/21

Dnia 29 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

L. K. ("Skarżący") pismem z 12 listopada 2019r. wniósł skargę na pierwszoinstancyjną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2019r., w której odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] W. z [...] lutego 2016 r. ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. w wysokości 3 642 zł. W ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. znajdowało się pouczenie o możliwości złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Na podstawie zarządzenia z 27 listopada 2019 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zarządzenia. Postanowieniem z 12 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie ww. braku formalnego. Postanowieniem z dnia 28 października 2020 r. uwzględniając zażalenie Skarżącego z dnia 1 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił własne postanowienie z 12 marca 2020 r. uznając, że błędnie ustalono przedmiot zaskarżenia, a w konsekwencji również podstawę określenia i wysokość wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Jedną z takich przyczyn jest brak wyczerpania przez stronę przysługujących jej w toku postępowania środków zaskarżenia. Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego artykułu). Wskazany przepis statuuje zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Zasada ta odnosi się również do skarg na decyzje wydawane w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działało w sprawie jako organ pierwszej instancji, Skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2019 r., powinien najpierw złożyć odwołanie, bowiem zgodnie art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej "O.p."), od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Natomiast w świetle art. 221 § 1 O.p., w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. W świetle art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul. Jak wskazuje się w doktrynie, gramatyczna wykładnia § 3 uzasadnia przyjęcie, że procedura przewidziana w tym przepisie dotyczy jedynie tych przypadków, w których ustawa w sposób jednoznaczny ustanawia instytucję ponownego rozpatrzenia sprawy. Powyższa regulacja nie znajdzie więc zastosowania w wypadku odwołania, o którym mowa w art. 221 § 1 i 2 O.p., mimo że w sytuacjach określonych w tym przepisie organem rozpoznającym odwołanie, podobnie jak w przypadku ponownego rozpatrzenia sprawy, jest organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Sąd dodatkowo wskazuje, że przy wstępnym badaniu sprawy przeoczył oczywisty brak możliwości wniesienia skargi z uwagi na niewyczerpanie środków przysługujących Skarżącemu na etapie postępowania podatkowego. Sąd powinien na tym etapie sprawy odrzucić skargę jako niedopuszczalną. Niemniej na dalszym etapie postępowania Sąd, dostrzegając powyższy błąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.