III SA/Wa 468/16

Starszy referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu – K.K. w sprawie ze skargi S.K. i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r., 2014 r., 2015 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata A.G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, 40/100), w tym: tytułem opłaty – kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, 40/100) -

Postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu –K.K. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem z 3 czerwca 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – A.G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 30 listopada 2016 r. upoważniony przez pełnomocnika aplikant adwokacki zapoznał się z aktami sprawy. Na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. stawił się adwokat J.M., działający z substytucji adwokata A.G. Pełnomocnik poparł skargę oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 22 marca 2017 r. Sąd oddalił skargę skarżących. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 869 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 2, stawkę za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji należało określić na kwotę 180 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 41,40 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.