III SA/Wa 4120/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od listopada 2014 r. do lutego 2015 r. postanawia 1) zwolnić skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 1.000 zł (tysiąc złotych), 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie

Skarżący M.G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, iż: - przyznano mu już prawo pomocy w innych sprawach; - wszelkie środki pieniężne zostały zajęte w toku postępowania egzekucyjnego i zabezpieczającego; - prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwójką dzieci; - względem Skarżącego wydano szereg decyzji określających zobowiązania podatkowe w wielomilionowym rozmiarze; - podejmował działania ukierunkowane na zwolnienie środków spod zabezpieczenia; - źródłem utrzymania Skarżącego jest umowa o pracę (1.459,48 zł) i doraźna pomoc rodziny, - żona nie uzyskuje żadnych dochodów; - Skarżący otrzymuje świadczenie wychowawcze w łącznej wysokości 1.000 zł, zasiłki rodzinne w łącznej kwocie 190 zł; - wydatki przekraczają dochody; - u jednego z synów wstępnie [...]; - Skarżący zakończył prowadzenie działalności gospodarczej; - kwoty wynikające z różnicy pomiędzy miesięcznymi dochodami a wydatkami są pokrywane z niewielkich darowizn otrzymywanych od najbliższej rodziny; - wartość posiadanych zasobów to 300 zł na rachunku bankowym. Do wniosku Skarżący dołączył szereg dokumentów źródłowych. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że obecnie dochód rodziny wynosi 2.650 zł, zaś wydatki 2.200-3.100 zł. Niedobory pokrywane są z pomocy udzielanej przez matkę Skarżącego. Przedstawił sposób uregulowania wynagrodzenia na rzecz pełnomocnika i źródła jego finansowania. Ujawnił, iż z tytułu sprzedaży w 2016 r. udziałów w spółce uzyskał kwotę 22.000 zł, którą przeznaczył na wynagrodzenie dla pełnomocnika oraz bieżące potrzeby. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie wskazać należy (na co wielokrotnie zwrócił też uwagę Skarżący), że jego sytuacja materialna była już przedmiotem analizy w innych zawisłych przed tutejszym Sądem sprawach III SA/Wa 2783/16, III SA/Wa 3161/16, III SA/Wa 3162/16, III SA/Wa 3508/16, III SA/Wa 1862/17. Uznano wówczas, że Skarżący wykazał, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Nie dysponuje mianowicie praktycznie żadnymi środkami majątkowymi z uwagi na ich zajęcie w wyniku postępowań zabezpieczających i wykonawczych. Bilans uzyskiwanych przez Skarżącego i jego małżonkę dochodów i wydatków ponoszonych na utrzymanie gospodarstwa domowego pozostaje ujemny. Uzupełniany jest niewielkimi darowiznami od członków rodziny. Porównując te dane z aktualną sytuacją Skarżącego nie sposób nie zauważyć, że sytuacja ta nie uległa poprawie. Dochód czteroosobowej rodziny wynosi 2.650 zł i składa się na niego wynagrodzenie Skarżącego, świadczenie wychowawcze i zasiłki rodzinne. Stałe wydatki Skarżący wyliczył natomiast na kwotę 2.200-3.100 zł. Jako źródło pokrycia powstałej różnicy wskazał pomoc rodziny. Powyższe nie oznacza jednak, że Skarżący w ogóle nie jest w stanie partycypować w kosztach wszczętego postępowania. Referendarz sądowy podzielił mianowicie stanowisko wyrażone w przywołanych wyżej sprawach, w myśl którego uiszczenie przez Skarżącego wpisu od skargi na poziomie 1.000 zł (gdzie kwota należna wynosi 100.000 zł) nie przekracza jego możliwości finansowych. Skarżący posiada bowiem stałe źródło dochodu, którego część może przeznaczyć na pokrycie wspomnianej kwoty. Z tych wszystkich względów uznać należało, że przesłanki, będące warunkiem niezbędnym do zwolnienia od kosztów sądowych zostały spełnione w stopniu uzasadniającym przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 1.000 zł. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) postanowiono jak w sentencji.