III SA/Wa 4036/17

Dnia 17 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Matylda Arnold – Rogiewicz, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe

D.W. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] wydanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", uwzględnił w trybie autokontroli skargę i uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Powyższą decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. doręczono Skarżącemu 12 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. pozwala organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt – następnie zaskarżony do sądu administracyjnego – działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem. Zastępuje on zatem akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Opisana wyżej sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wydał [...] grudnia 2017 r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Z chwilą doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r. Skarżącemu, co nastąpiło 12 grudnia 2017 r., przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.