III SA/Wa 385/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. wskutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 1

M. W. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, przede wszystkim organ nie wykazał winy strony w zakresie zarzucanych jej uchybień. Ponadto zdaniem skarżącego, stroną postępowania nie jest on, jako osoba fizyczna, ale Firma W.. Podniósł, że nie jest jednoznaczna i jako taka nie może przynosić mu do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia żadnych dolegliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być szczegółowo uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uprawdopodabniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskodawca powinien przynajmniej uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Łodzi z 19 stycznia 2017 r. III SA/Łd 42/17; por. szerzej: post. NSA z 19.6.2008 r., II OZ 621/08, Legalis; post. NSA z 11.1.2008 r., I OZ 1002/07, Legalis; post. NSA z 22.3.2011 r., II GSK 372/11, Legalis; post. NSA z 22.3.2011 r., II GSK 373/11, Legalis). Jednocześnie, co należy podkreślić, chociaż w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki (postan. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 3 marca 2017r. II SA/Go 61/17). Na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających udzielenie jej ochrony tymczasowej. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił istnienia przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za taką przesłankę nie może być uznane samo zagrożenie egzekucją orzeczonej należności. Zagrożenie to wiąże się bowiem z każdą decyzją ostateczną nakładającą obowiązek uiszczenia podatku. Niewątpliwie egzekwowanie zaległości podatkowych spowoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który, ponoszony przez skarżącego przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest jednak pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też z pojęciem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, analiza powołanych przez skarżącego we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżący nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej. Nie przedłożył dokumentów wskazujących wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów. Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających istnienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie przedstawił stosownych dokumentów potwierdzających istnienie tych przesłanek. W tym stanie sprawy nie było możliwie stwierdzenie, że w sprawie spełnione zostały warunki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W konsekwencji uznać należało, że w sprawie brak było podstaw do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przejawiającej się we wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- 4