III SA/Wa 3824/16

Dnia 24 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy za określone zobowiązanie podatkowe spadkodawcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

J.Z. (dalej jako "Strona" lub "Skarżący"), pismem z dnia 21 listopada 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy za określone zobowiązanie podatkowe spadkodawcy. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że jego obecna sytuacja majątkowa nie jest stabilna, nie posiada odpowiednich środków na jednorazowe pokrycie wymaganego zobowiązania, co może doprowadzić do zachwiania jego kondycji finansowej w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Wskazał, że oprócz prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług transportowych uzyskuje również dochód z działalności rolniczej. W chwili obecnej minimalizuje zakres prowadzonej działalności gospodarczej, rozszerzając zakres produkcji rolnej, co także wymaga znaczących nakładów (zakup sadzonek, przygotowanie gleby, zakup folii, wykopanie stawu). Wskazał, że wyegzekwowanie nałożonego zobowiązania może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aby bowiem spłacić ciążące na nim zobowiązanie będzie musiał sprzedać część gruntów rolnych lub pozbyć się składników majątku w postaci samochodów wykorzystywanych w prowadzonej przez niego działalności transportowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, dokonując oceny zasadności wniosku Skarżącego, wziął przede wszystkim pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota ta jest kwotą znaczną w zestawieniu z wysokością dochodów uzyskiwanych przez Skarżącego oraz jego rodzinę. Ponadto większość uzyskiwanych dochodów Skarżący przeznacza na pokrycie bieżących kosztów utrzymania siebie oraz swojej rodziny. Również za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia to, że jak wskazał Skarżący, w celu spłaty należności będzie musiał sprzedać część gruntów rolnych lub samochodów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tak ustalonym stanem majątkowym Skarżącego, Sąd stwierdza stanowisko, iż okoliczności powyższe bez wątpienia uznać należy za wypełniające przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zarówno przesłankę znacznej szkody oraz przesłankę trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z oceną prawną zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W., nie przesądza zatem ani o jej prawidłowości, ani o jej nieprawidłowości. Po pierwsze bowiem postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania dotyczy wyłącznie kwestii wpadkowej jaką stanowi wstrzymanie wykonania, po drugie inne są przesłanki wstrzymania wykonana oraz rozstrzygnięcia w sprawie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji