III SA/Wa 3095/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego P. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz doradcy podatkowego P. L. kwotę 2400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) oraz kwotę 552 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 2952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] stycznia 2018 r. przyznano skarżącej T. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej doradcę podatkowego P. Ł.. Na rozprawie w dniu 31 lipca 2018 r. stawił się pełnomocnik Skarżącej z urzędu, doradca podatkowy P. Ł., który poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie natomiast do art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153 - dalej jako "rozporządzenie"). W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 27.004 zł. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji: w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - 2.400 zł. Jednocześnie § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu Skarżącej został wyznaczony przed Sądem I instancji. Pełnomocnik wziął udział w rozprawie, podczas której złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów oraz uwzględniając charakter sprawy, postanowiono przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. "e" rozporządzenia w kwocie 2400 zł, podwyższone o kwotę 552 zł stanowiącą stawkę 23 % podatku od towarów i usług, co łącznie stanowi kwotę 2952 zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. "e" rozporządzenia, orzeczono jak w postanowieniu. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.).