III SA/Wa 3040/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 października 2021 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.694.2021.2.SR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący A. C., pismem z 21 października 2022 r, i na formularzu PPF z 28 października 2022 r., zwrócił się, w terminie do wniesienia skargi do sądu, lecz przed jej złożeniem, o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy, postanowieniem z 19 listopada 2022 r., III SPP/Wa 604/21, przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Radca prawny M. R. otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w sprawie w dniu 2 lutego 2022 r. (por. karta 47 akt sądowych). Skarżący, skargą do sądu z 17 listopada 2021 r., złożoną osobiście 19 listopada 2021 r. (zob. prezentata, k. 2 akt sądowych) zakwestionował interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 października 2021 r., przywołaną w komparycji. Interpretacja ta została doręczona skarżącemu, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt podatkowych sprawy i oświadczenia organu z odpowiedzi na skargę, w dniu 19 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie zaskarżoną interpretację, a więc akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., doręczono skarżącemu w dniu 19 października 2021 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w czwartek w dniu 18 listopada 2021 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 19 listopada 2021 r. (piątek), zatem z nieznacznym (jednodniowym) uchybieniem terminu. Wobec powyższego uznać należało, że skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie ustawowego terminu. Fakt, że opóźnienie było nieznaczne, a skuteczny wniosek o prawo pomocy został złożony w terminie do złożenia skargi nie zmienia tego wniosku, ponieważ ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu nie złożył jednak wniosku o przywrócenie terminu, co dawałoby sądowi możliwość badania sprawy. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.